11.3 C
Athens
Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου, 2020
Αρχική Κοινωνία Όχι άλλος φανατισμός

Όχι άλλος φανατισμός


Του Νίκου Παντελαίου,

«Δεν θα πέθαινα για τις ιδέες μου, γιατί μπορεί να έκανα και λάθος» ήταν η δήλωση του Μπέρτραντ Ράσελ αναφορικά με τον φανατισμό. Ουκ ολίγες φορές έχουμε βρεθεί απέναντι σε ανθρώπους που ο φανατισμός κυριαρχεί στη ζωή τους και, όντας απόλυτοι στις ιδέες τους, δεν είναι καν διατεθειμένοι να ακούσουν οποιοδήποτε επιχείρημα, όσο λογικό και αν φαίνεται, που να αντικρούει αυτές τους τις ιδέες.

Από πολύ μικρή ηλικία ξεκινάμε να έχουμε κάποια ιδανικά και κάποια πιστεύω, με βάση και τα οποία πορευόμαστε στη ζωή μας. Υπεύθυνοι για αυτά, φυσικά, είναι οι άνθρωποι από τον κοντινό μας περίγυρο. Μεγαλώνοντας, ωστόσο, αλλάζει ο περίγυρός μας, με αποτέλεσμα να αλλάζουν και οι ιδέες μας μαζί του, είτε γιατί θέλουμε να ταιριάξουμε είτε γιατί πιστεύουμε ότι αυτό είναι το σωστό. Για να καταλάβεις κάποιου τα ιδανικά και τα «πιστεύω», πρέπει να καταλάβεις πρώτα τη ζωή του και τις εμπειρίες του, καθώς αυτά είναι που μας διαμορφώνουν. Ο άνθρωπος που είναι φανατισμένος και δεν πρόκειται όχι να αλλάξει γνώμη αλλά ούτε καν να σε ακούσει, κατά μία μεγάλη πιθανότητα, είναι αυτός που δεν έχει κάποιο δικό του επιχείρημα για να στηρίξει την άποψή του, αλλά αφουγκράζεται μόνο όσα ακούει και γίνεται φερέφωνο αυτών. Ο ίδιος δεν έχει κριτική σκέψη ή δεν θέλει να έχει, επομένως ό,τι και να πεις πάντα θα του περνάει αδιάφορο. Το να αλλάξεις γνώμη σε κάποιον, όπως αυτός, ίσως και να είναι πρακτικά αδύνατο. Θα πρέπει να γίνει κάτι που θα τον ταρακουνήσει αρκετά και θα τον κάνει να αποφασίσει μόνος του να αλλάξει γνώμη.

Στις μέρες μας έχουμε πολλά παραδείγματα φανατισμού, τα οποία έρχονται στο επίκεντρο της επικαιρότητας καθημερινά. Κάποια από αυτά είναι το μεταναστευτικό, ο κορωνοϊός, ο ναζισμός, η πολιτική, τα οπαδικά και πολλά ακόμα. Οι απόψεις γύρω από αυτά δεν είναι της παρούσης και ειλικρινά δεν έχουν και πολύ μεγάλη σημασία. Ο καθένας μπορεί να έχει τη δική του άποψη, γιατί πολύ απλά είναι δικαίωμά του. Το σημαντικό είναι να μπορούμε να αποφύγουμε τον φανατισμό γύρω από αυτές τις απόψεις. Ο κόσμος αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς και πρέπει να προσπαθούμε να ακολουθήσουμε. Δεν είναι λάθος να έχεις ένα «πιστεύω» και να το στηρίζεις, όσο ακραίο και να είναι αυτό, όμως είναι λάθος να μην ακούς και την αντίθετη πλευρά, ειδικά αν αποφασίσεις να αφιερώσεις τη ζωή σου και να πολεμήσεις για αυτό. Οποιαδήποτε μορφή φανατισμού θα είναι πάντα λάθος, κάτι περισσότερο όμως όταν ο φανατισμός για μία ιδέα έχει να κάνει με άλλους ανθρώπους.


 

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Λεβιάθαν στη Σρι Λάνκα

Του Νικόλαου Τσελέντη, Στη νότιο Ασία κείται η Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα. Γνωστή και με το όνομα Κεϋλάνη, αποτέλεσε μέρος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας...

The notion of the trade secret and its differentiation from Intellectual Property rights

By Maria Douka, Due to the competitive conditions of the contemporary market, continuous and evolutionary research is necessary for every company’s sustainability in order to...

Η επανάσταση του Δασκαλογιάννη και το φρικτό τέλος της

Του Δημήτρη Βασιλειάδη, 1769. Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο Γεώργιος Παπαζώλης, αξιωματικός του ρωσικού πυροβολικού με καταγωγή από τη Μακεδονία, σε συνεργασία με...

Ο όρκος του Προέδρου της Δημοκρατίας

Της Παρής Στεφανή, Ένα ζήτημα το οποίο έχει αποτελέσει πολλάκις αντικείμενο ανάπτυξης επιχειρημάτων και ανταλλαγής απόψεων δεν είναι παρά ο όρκος του Προέδρου της Δημοκρατίας....
Νίκος Παντελαίος
Γεννήθηκε το 1995 στην Αθήνα, έζησε και μεγάλωσε στην Πάρο μέχρι τα 18 του χρόνια. Αποφοίτησε από το τμήμα Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας της Καστοριάς του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και έκανε πτυχιακή εργασία στο Μποϊκοτάζ Επιχειρήσεων στα Social Media. Πλέον εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα στην πρωτεύουσα. Όνειρό του είναι να εργαστεί στις Δημόσιες Σχέσεις με στόχο να τις διευθύνει, καθώς πιστεύει στις σχέσεις που μπορούν να έχουν οι οργανισμοί με το κοινό τους. Εκτιμάει την ειλικρίνεια και πορεύεται με τα μάτια του ανοιχτά χωρίς παρωπίδες.