17 C
Athens
Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου, 2021
ΑρχικήΝομικά ΘέματαΠαράβαση της υποχρέωσης καλής γειτονίας – ΜΠρΠειρ 3979/2017

Παράβαση της υποχρέωσης καλής γειτονίας – ΜΠρΠειρ 3979/2017


Της Κωνσταντίνας Κασούμη,

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι κοινωνοί συγκρούονται μεταξύ τους εξαιτίας των θορύβων, των εκπομπών και των ρύπων, που προέρχονται από τα γειτονικά ακίνητα. Τα όρια των ακινήτων δεν είναι φυσικά αλλά τεχνητά, δηλαδή το έδαφος δεν διαχωρίζεται σε αυτοτελή και ανεξάρτητα τμήματα. Συνέπεια αυτού είναι ότι η άσκηση εξουσίας στο ακίνητο επενεργεί και στα γειτονικά ακίνητα. Στο σημείο αυτό της σύγκρουσης του δικαιώματος του κυρίου του ακινήτου να διαθέτει το πράγμα όπως επιθυμεί και του δικαιώματος του κυρίου του γειτονικού ακινήτου να αποκρούει κάθε επέμβαση τρίτου, έρχεται το γειτονικό δίκαιο (σύνολο κανόνων με τους οποίους επιβάλλονται περιορισμοί στην άσκηση του δικαιώματος της κυριότητας – ΑΚ 1003-1032, Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός, Δημόσιο Γειτονικό Δίκαιο), να άρει αυτές τις συγκρούσεις.

Στις διατάξεις του αστικού κώδικα, ο όρος «γειτονία» χρησιμοποιείται είτε με την στενή είτε με την ευρεία έννοια. Με την στενή υποδηλώνει τις σχέσεις μεταξύ των όμορων ακινήτων, ενώ με την ευρεία τις σχέσεις των γειτονικών ακινήτων ανάμεσα στα οποία μπορεί να παρεμβάλλονται και άλλα. Χαρακτηριστική περίπτωση διαφοράς γειτονικού δικαίου η οποία απασχόλησε τα δικαστήρια είναι αυτή η οποία εκδικάσθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, η υπ’ αρ. 3979/2017.

Πηγή Εικόνας: efsyn.gr

Οι ενάγουσες άσκησαν αγωγή στις 27-7-2016, με την οποία ισχυρίσθηκαν ότι η πρώτη είναι επικαρπώτρια και η δεύτερη ψιλή κυρία αλλά και κυρία των –αναλυτικά περιγραφόμενων στην αγωγή– οριζόντιων ιδιοκτησιών, που κείνται επί οικοπέδου, το οποίο βρίσκεται στην Αμφιάλη Κερατσινίου. Έπειτα, ανέφεραν ότι κατά το χρονικό διάστημα που έλειπαν στο εξωτερικό (Αύγουστος-Οκτώβριος 2015) οι τρεις συνιδιοκτήτες της όμορης οικοδομής, με ποσοστά συνιδιοκτησίας επί των κοινόχρηστων χώρων, ανήγειραν επί του ακάλυπτου χώρου της οικοδομής αυθαίρετο κτίσμα.

Ακολούθως, οι ενάγουσες ισχυρίστηκαν ότι οι εναγόμενοι προσβάλλουν το δικαίωμα της νομής στο ακίνητό τους, λόγω παραβιάσεως των πολεοδομικών διατάξεων, οι οποίες ρυθμίζουν ότι πρέπει να υπάρχει ακάλυπτος χώρος στις πολυκατοικίες. Ακόμη ανέφεραν ότι μειώνεται η λειτουργικότητα και αξία του ισογείου διαμερίσματός τους, διότι από ισόγειο καθίσταται υπόγειο, οι συνθήκες στις οποίες ζουν δεν είναι αξιοπρεπείς, η ισόγεια ιδιοκτησία τους δεν αερίζεται και δεν φωτίζεται όσο πρέπει, όπως και του πρώτου ορόφου. Επιπλέον, ισχυρίστηκαν ότι στον  ακάλυπτο χώρο, υπάρχουν δύο βόθροι οι οποίοι προκαλούν δυσοσμία και δημιουργείται υγρασία στην ιδιοκτησία τους. Επικαλέστηκαν παραβάσεις των άρθρων 989, 1003, 1004 και 1108 του ΑΚ και ότι θίγεται το δικαίωμα κυριότητας και η νομή τους. Αιτήθηκαν στο δικαστήριο με απόφαση προσωρινά εκτελεστή: α) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να κατεδαφίσουν το αυθαίρετο κτίσμα, που έχουν κατασκευάσει στον ακάλυπτο χώρο της ως άνω οικοδομής τους, άλλως να επιτραπεί σε αυτές να το πράξουν, με δαπάνες των εναγομένων και β) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να απέχουν από κάθε διατάραξη της νομής, με την απειλή χρηματικής ποινής ποσού 5.000 ευρώ, για κάθε παραβίαση της απόφασης. Τέλος, ζήτησαν να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στην πληρωμή των δικαστικών τους εξόδων.

Πηγή Εικόνας: barouxis.gr

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εξέδωσε την υπ’ αρ. 3979/2017 οριστική απόφασή του. Απεφάνθη, αρχικά, ότι πρόκειται για αγωγή περί διαταράξεως της νομής και όχι για αγωγή με ενοχικό χαρακτήρα και ότι παραδεκτά εισήχθη στο εν λόγω δικαστήριο. Ταυτόχρονα, έκρινε αυτή ως ορισμένη και νόμιμη, με εξαίρεση το αίτημα για αποψίλωση των βόθρων και τη δημιουργία νέου στεγανού. Θεώρησε αυτό ως ανεπίτρεπτη μεταβολή του αιτήματος της αγωγής με τις προτάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 216 και 224 ΚΠολΔ. Δέχθηκε την αγωγή, υποχρέωσε τους εναγομένους να παύσουν τη διατάραξη της συννομής των εναγουσών επί του ακινήτου τους και να κατεδαφίσουν το αυθαίρετο κτίσμα. Επέτρεψε δε στις ενάγουσες, σε περίπτωση αρνήσεως των εναγομένων, να προβούν οι ίδιες στις απαραίτητες ενέργειες για την κατεδάφιση του αυθαίρετου κτίσματος, με δαπάνες των εναγομένων. Παράλληλα, υποχρέωσε τους τελευταίους να απέχουν στο μέλλον από κάθε διατάραξη της συννομής των εναγουσών, με την απειλή χρηματικής ποινής χιλίων (1.000) ευρώ για κάθε παραβίαση της απόφασης και, τέλος, καταδίκασε τους εναγομένους στα δικαστικά έξοδα των εναγουσών, ύψους πεντακοσίων (500) ευρώ.


ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
  • Απόστολος Σ. Γεωργιάδης, Εγχειρίδιο Εμπραγμάτου Δικαίου, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2η έκδοση, 2010
  • ΜΕφΠειρ 374/2019, διαθέσιμη εδώ

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Κωνσταντίνα Κασούμη
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 2000 και σπουδάζει στη Νομική του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η υπομονή και η επιμονή, με σκοπό την υλοποίηση των στόχων της. Αγαπάει την ποίηση και καθετί που ενδυναμώνει και συνάμα γαληνεύει την ψυχή. Στον ελεύθερό της χρόνο ασχολείται με την γυμναστική.