Του Γιάννη Μυταυτσή,

Η χώρα μας το τελευταίο μήνα είναι συμμέτοχος σε μια παγκόσμια υγειονομική κρίση που έχει επιπτώσεις – επεκτάσεις στην οικονομία, στη παιδεία και στη κοινωνία. Η κυβέρνηση στη προσπάθεια της να περιορίσει την εξάπλωση του ιού έλαβε επώδυνα και σκληρά μέτρα για όλους τους πολίτες. Πέραν από την ακύρωση οποιασδήποτε δημόσιας εκδήλωσης, που πάρθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου, ως πρώτη κίνηση για το περιορισμού της διασποράς του νέου ιού, κατέληξε στο πιο επώδυνο αλλά και σημαντικό για τη δημόσια υγεία μέτρο, το οποίο δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα εφαρμοζόταν εν έτη 2020, την απαγόρευση άσκοπης κυκλοφορίας. Εφόσον, είχε προηγηθεί η αναστολή του διδακτικού έργου σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, καθώς και η αναστολή λειτουργίας των χώρων εστίασης (εξαιρέθηκαν τα take away και delivery). 

Παρόλα αυτά, μέσα σ’ αυτή τη κρίση και στον ατομικό περιορισμό, ίσως θα ήταν σημαντικό να τη δούμε με μια άλλη ματιά, πιο εναλλακτική και συνυφασμένη με τα μέσα και τις πρακτικές της εποχής μας. Είναι γνωστό πως η τεχνολογία πραγματοποιεί αλματώδη βήματα στις μέρες μας, εξελίσσοντας κάθε τομέα στον οποίον υπεισέρχεται. Παρόλα αυτά η χώρα μας αν και επιτρέπει σε ικανοποιητικό βαθμό τη τεχνολογία να υποβοηθήσει τη καθημερινότητα μας, εμείς οι ίδιοι δεν τη αξιοποιούμε – χρησιμοποιούμε καταλλήλως. Πιθανότατα γιατί μας βολεύει η υπάρχουσα κατάσταση. Όμως, σε μια περίοδο υγειονομικής κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε και αναγκαζόμαστε στο κατ’ οίκον περιορισμό, βρισκόμαστε με τα χέρια δεμένα. Βέβαια, σε τέτοιες πρωτοφανείς περιπτώσεις, η συμμετοχή του κράτους είναι απαραίτητη. Όχι μόνο στις περιόδους των κρίσεων αλλά και για την κατάλληλη προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού σε ανάλογες συνθήκες.

Κάθε κράτος οφείλει να είναι προετοιμασμένο, ώστε να αντιμετωπίσει μια τέτοια κρίση από οποιαδήποτε σκοπιά (υγειονομική, οικονομική, ανθρωπιστική κ.α.), αλλά και τη τεχνολογική. Στον ιδιωτικό φορέα σε πολλές περιπτώσεις, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο, βλέπουμε μια συστηματική λειτουργία της εξ’ αποστάσεως εξυπηρέτησης των πολιτών – πελατών. Όμως, οι κρατικές δομές εν πολλοίς φάνηκαν απροετοίμαστες σε μια τέτοια περίπτωση. Σαφώς και αναγνωρίζονται οι προσπάθειες του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων για να μην σταματήσει η διδασκαλία σε καμία βαθμίδα της εκπαίδευσης, παρόλα αυτά ανάγκασε τους διδάσκοντες να χρησιμοποιήσουν συστήματα τα οποία μπορεί να μην έχουν χρησιμοποιήσει στην έως τώρα πορεία τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Επίσης, εν καιρώ κρίσης μπορεί τα πάντα να σταματάνε να κυκλοφορούν, αλλά τίποτα δεν παγώνει. Συνεπώς, οι δομές των δήμων και όσοι φορείς σχετίζονται με τον πολίτη, όπου κρίνεται αναγκαίο να αποφευχθεί η κατά πρόσωπο  συνεργασία και αντ’ αυτού να δημιουργηθούν οι κατάλληλες διαδικτυακές πλατφόρμες, στις οποίες ο πολίτης θα έχει πρόσβαση μέσω των προσωπικών κωδικών «Taxisnet». Ο δήμος Αθηναίων από την αρχή απαγόρευσης κυκλοφορίας τρέχει μια εφαρμογή που διευκολύνει τους πολίτες στη συνεργασία τους με τις υπηρεσίες του δήμου. Ακόμη παλαιότερα, ο δήμος Τρικκαίων, προώθησε τα ειδικά μηχανήματα τύπου ATM τα οποία παρέχουν τη δυνατότητα στους πολίτες να πραγματοποιούν οποιαδήποτε συνεργασία θα είχαν με τα Κ.Ε.Π. 

Τα παραπάνω είναι ελάχιστα, -σαφώς οι ειδήμονες γνωρίζουν περισσότερα- αλλά σημαντικά για τη καθημερινότητα των πολιτών και την άμεση τακτοποίηση των υποχρεώσεων τους. Συνεπώς, το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, οφείλει να δημιουργήσει τις συνθήκες για τον εκσυγχρονισμό της κρατικής μηχανής γενικότερα και ειδικότερα των υπηρεσιών που έχουν άμεση επαφή με το πολίτη. Αυτή η αλλαγή δεν θα διευκολύνει τη συνεργασία κράτους – πολίτη εν καιρώ κρίσης αλλά σε καθημερινή συχνότητα. 

Είναι χρέος όλων μας να εκσυγχρονιστούμε, άλλοι να μας ωθήσουν στον εκσυγχρονισμό και εμείς να γίνουμε μέρος του, βοηθώντας έτσι τους ίδιους μας τους εαυτούς.


Ιωάννης Μυταυτσής

Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής. Είναι απόφοιτος του τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και μεταπτυχιακός φοιτητής στο ΠΜΣ Βυζαντινής Φιλολογίας - Παλαιογραφίας, στο ίδιο τμήμα. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαϊου ήταν υποψήφιος κοινοτικός σύμβουλος στην κοινότητα Αγίου Νικολάου.