Του Ραφαήλ Νικόλαου Μπελενιώτη,

Δε διαθέτει την κατάλληλη ρητορική δεινότητα του παθιασμένου δημεγέρτη Jeremy Corbyn, ούτε και την ικανότητα να συνεπαίρνει με τη ροή του λόγου του όπως ο Tony Blair. Στο πρώτο του μήνυμα ως ηγέτης της αντιπολίτευσης των Εργατικών εν μέσω πανδημίας, ο Keir Starmer στάθηκε με μεστό και ήπιο λόγο στην ανάγκη να εξέλθουν από τη δεινή εκλογική θέση στην οποία έχουν περιέλθει οι Εργατικοί, ενώ υπερασπίστηκε τις πάγιες πολιτικές θέσεις του κόμματος, όπως ο δημόσιος χαρακτήρας του Βρετανικού Συστήματος Υγείας (NHS), το καθεστώς ειρήνης στη Βόρεια Ιρλανδία, ενώ έστειλε και ένα μήνυμα ότι τίποτα δε θα παραμείνει το ίδιο στη Βρετανική κοινωνία, ύστερα από την επέλαση της πανδημίας.

Ο νέος αρχηγός της αντιπολίτευσης, στο παρελθόν έχει πολεμήσει το κράτος, στις δικαστικές αίθουσες πάντα, υπερασπιζόμενος υποθέσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γέννημα θρέμμα του Southwark, υπερασπίστηκε ακτιβιστές σε πάρα πολλές δικαστικές διαμάχες, τόσο απέναντι σε πολυεθνικές εταιρείες όσο και απέναντι στο ίδιο το Βρετανικό κράτος. Πολλές φορές κατηγορήθηκε από τα ΜΜΕ για το «δικηγορίστικο» ύφος που συνήθιζε να έχει κατά τις κοινοβουλευτικές διαμάχες του. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται αν ο πρώην σκιώδης υπουργός των Εργατικών για το BREXIT είναι σε θέση να ενώσει το κόμμα του και ακόμα περισσότερο να το ανεβάσει στα παλαιότερα ποσοστά του. Από αρκετούς, πάλι, έχει λεχθεί πως ανήκει στη μετριοπαθή κεντρώα τάση του Εργατικού Κόμματος, η οποία υποστήριζε ένα δεύτερο δημοψήφισμα για το BREXIT.

Τα αντισημιτικά βαρίδια του προκατόχου

Οι καταγγελίες που βάραιναν τον προηγούμενο ηγέτη των Εργατικών Jeremy Corbyn περί αντισημιτισμού φαίνεται να απασχόλησαν αμέσως τον νέο αρχηγό του κόμματος. Ο Corbyn θυμίζουμε είχε κατηγορηθεί για την άρνησή του να καθαιρεθεί μια φωτογραφία του Κάλεν Οκερμαν, βγαλμένη από τα πρωτόκολλα της Σιών. Ο ίδιος είχε υπερασπιστεί τον εαυτό του λέγοντας πως δεν είχε κοιτάξει με μεγάλη προσοχή τότε την εικόνα. Οι φιλικές επαφές του με τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ ήταν παροιμιώδης, τότε πίσω στο 2009, που προσπαθούσε να πείσει τα μέλη των εργατικών να μην επιτρέψουν την απαγόρευση της δράσης της Χαμάς στη Μεγάλη Βρετανία.

Έκτοτε, και όταν ανήλθε στην προεδρία των Εργατικών, προσπαθούσε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, επιθυμώντας συναντήσεις με Εβραίους ηγέτες, ενώ είχε απολογηθεί και δημοσίως για τον πόνο που είχε προκαλέσει. Παράλληλα, όπως σημείωνε ο Bret Stevens των New York Times, τα αντισημιτικά περιστατικά βίας είχαν φθάσει σε σημείο ρεκόρ το 2018 στη Μεγάλη Βρετανία.

Το περασμένο Σάββατο, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Katz, καλωσόρισε την εκλογή του Keir Starmer, δηλώνοντας πως εύχεται να εξαλείψει τα περιστατικά αντισημιτισμού που είχαν εμφανισθεί τα προηγούμενα χρόνια μέσα στο κόμμα και να δουλέψει σκληρά προς την κατεύθυνση της σύσφιξης των σχέσεων των δύο χωρών. Ο Keir Starmer αφού χαρακτήρισε τιμή και προνόμιο την εκλογή του στο τιμόνι του κόμματος, δήλωσε ότι θα εξαλείψει το δηλητήριο του αντισημιτισμού και πως θα κερδίσει πίσω τους Εβραίους Βρετανούς ψηφοφόρους, κάνοντάς τους να νιώθουν ασφαλείς στη χώρα τους.

Τέλος εποχής

Πολλοί αναλυτές επιμένουν να σημειώνουν πως ίσως ξημερώνει μια νέα «Άνοιξη» των Εργατικών με το τέλος της εποχής Corbyn, όμως ίσως τέτοιες προσεγγίσεις είναι νωρίς ακόμα για να γίνονται. Η αλήθεια είναι ότι ο Keir Starmer δεν έχει ανοίξει πλήρως τα χαρτιά της πολιτικής του και αν κρίνουμε από την ιδιοσυγκρασία του μάλλον θα αργήσουμε ακόμα να δούμε μπροστά μας ξεκάθαρα δείγματα γραφής. Το κεντροαριστερό προφίλ του προμηνύει την υπεράσπιση των πάγιων πολιτικών θέσεων του κόμματος, όπως οι εθνικοποιήσεις, κάτι που φρόντισε να κάνει ξεκάθαρο από τον νικητήριο λόγο του ακόμα. Το μεγάλο στοίχημα θα κριθεί στην ικανότητά του να κρατήσει μια υπεύθυνη αντιπολιτευτική στάση μέσα στο πολιτικό χάος που θα αφήσει πίσω της η πανδημία, που σίγουρα θα αλλάξει τα δεδομένα σε παγκόσμιο πολιτικό επίπεδο, δίχως να αποκλείονται ακόμα και πρόωρες εκλογές σε μια σειρά χώρες, όπως και στην Μεγάλη Βρετανία.


Ραφαήλ-Νικόλαος Μπελενιώτης, Αρχισυντάκτης Έκδοσης

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1999. Είναι φοιτητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με κατεύθυνση στην νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία. Έχει λάβει μέρος σε πολλά σεμινάρια γύρω από την εθνική ασφάλεια και άμυνα ενώ αρέσκεται στο να αποκωδικοποιεί την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα μέσω της αρθρογραφίας.