Του Αλέξανδρου Ραπακούσιου,

Ευθυμία

Στις δύσκολες ώρες που περνά η Βρετανία, τόσο λόγω της πρωτόγνωρης εσωτερικής αναταραχής, όσο και της επικείμενης (;) αποχώρησής της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι θετικό που η Ελλάδα στέκεται δίπλα της. Σαν ένας παλιός φίλος που προσπαθεί να κάνει τον άλλον να γελάσει σε στιγμές μεγάλης στεναχώριας. Παρόλο που ο φίλος, στην προκειμένη, διαθέτει το χαρακτηριστικό αγγλοσαξονικό του χιούμορ και ενδέχεται να μας πάρει στο «ψιλό», να μας ειρωνευτεί και να βγει κι από πάνω, ο φίλος φημίζεται και για την αστική του ευγένεια. Θα ακούσει προσεκτικά το αστείο μας, θα γελάσει και θα προχωρήσει παρακάτω, εκτιμώντας τον χρόνο που αφιερώσαμε για να τον κάνουμε να ευθυμήσει.

Γκάφες

Οι φιλίες, όμως, διέπονται και από διαφορές, όπως και στη δική μας περίπτωση. Η βασικότερη έγκειται στο ότι πριν από πολλά χρόνια ο βρετανός φίλος μάς αφαίρεσε κάτι που είχε μεγάλη αξία για εμάς. Συνήθως λένε πως μόνο το θύμα είναι εκδικητικό, τόσο ώστε να ξεθάβει τη διαφορά ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Γι’ αυτό και ο φίλος μας προετοιμάζεται ακόμη περισσότερο. Κάθε γκάφα από τη μεριά μας μεταφράζεται σε επιχείρημα για τη δική του. Και καθώς μεταξύ αστείου και γκάφας διακρίνεται λεπτή γραμμή, καλούμαστε να προσέχουμε. Ειδικά όταν ζητάμε από τον φίλο να μας δανείσει κάτι που υποστηρίζουμε πως δικαιωματικά μας ανήκει. Η γκάφα έγινε. Και μάλιστα από τα πλέον επίσημα χείλη, αυτά του πρωθυπουργού.

Πάμπλο

Στις γκάφες έχουμε εξειδικευτεί, μιας και δεν ήταν η πρώτη φορά. Για να μη φανώ, όμως μηδενιστής, ρίχνω την ευθύνη και στο κακό τάιμινγκ, την κακιά την ώρα που λέμε. Ανατρέχω στα τέλη του 2011, όταν το Υπουργείο Πολιτισμού φέρνει στην επιφάνεια την επιστροφή των Γλυπτών, ως απότοκο της συνάντησης που είχε προηγηθεί μεταξύ του Υπουργού και «συμμάχων» Βρετανών, προκειμένου το ζήτημα να εξωτερικευθεί με πιο σαφείς όρους. Η κατηγορηματική άρνηση εκ μέρους του Βρετανικού Μουσείου, ως απάντηση στην προαναφερθείσα συνάντηση, εμπεριείχε ως επιχείρημα, μεταξύ άλλων, την ανασφάλεια που ένιωθαν οι Βρετανοί αναφορικά με τις συνθήκες προστασίας και διατήρησης των εκθεμάτων εκ μέρους της ελληνικής πλευράς, επιχείρημα που εισήλθε σε διαδικασία αποδόμησης. Η ειρωνεία, όμως, δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις αρχές του ‘12, το έργο του Πάμπλο Πικάσο «Γυναικείο Κεφάλι» αφαιρείται από την Εθνική Πινακοθήκη με τρόπο που κάνει τα εγχώρια Μέσα να μιλούν για «κινηματογραφική ληστεία». Παρόλο που στην υπόθεση αναμείχθηκε και η ίδια η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, πίνακας και ληστής εξακολουθούν να διαβιούν ήρεμα σε κάποια γωνιά του πλανήτη Γη. Μακάρι να πίστευα στις συμπτώσεις. Μόνο έτσι θα εξηγούσα ότι τους κάναμε να ευθυμήσουν σε ακόμη μία δύσκολη περίοδό τους, αυτήν της προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Frank Underwood

Θέματα ασφάλειας, όμως, και δη εθνικής, δεν έχει να φοβάται πλέον η Ελλάδα. Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών έχει σήμερα στο τιμόνι της τον πλέον κατάλληλο για τη θέση, με τα «τυπικά και ουσιαστικά προσόντα», όπως δήλωσε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Άλλωστε, το ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο περιγράφει επακριβώς τις προϋποθέσεις για τους εν δυνάμει διοικητές της ΕΥΠ. Για κάποιον λόγο βέβαια, άγνωστο σε μένα, τα εν λόγω «προσόντα» του νέου διοικητή συμβαδίζουν μεν με το προσφάτως ψηφισθέν νομοθετικό πλαίσιο, όχι όμως με το προηγούμενο, αυτό δηλαδή που ίσχυε λίγο πριν τοποθετηθεί ο νέος διοικητής στη θέση του. Η λογική είναι περίεργη. Συνήθως, όταν κάποιος δε διαθέτει τα απαιτούμενα προσόντα, προχωράς στον επόμενο. Στη χώρα μας, αλλάζεις τα απαιτούμενα προσόντα. Όπως είπε και οτηλεοπτικός ήρωας, «If you dont like how the table is set, turn over the table».

Ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου

Εύχομαι να του ξέφυγε, αν όχι τότε η λογική δίνει επάξια τη θέση της στο παράλογο, ωστόσο οι περισσότεροι απόρησαν με την πρόσφατη δήλωση του βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κ. Κατρούγκαλου. Σε ομιλία του στη Βουλή, αναφερόμενος στο σκάνδαλο του χώρου του φαρμάκου και τις υπό διερεύνηση ευθύνες πολιτικών προσώπων, εκστόμισε την εξής φράση: «Το γεγονός πως δεν βρέθηκαν στοιχεία δεν σημαίνει απόλυτη αθωότητα. Ξαναλέω, έλλειψη στοιχείων δεν σημαίνει αθωότητα». Μετά βεβαιότητος, δεν περίμενα να ακούσω τη συγκεκριμένη θέση από κάποιον έμπειρο νομικό σαν τον προαναφερθέντα. Μιας και δε μιλάμε για γόνιμη κριτική αλλά αμφισβήτηση των κεκτημένων του νομικού μας πολιτισμού, η ανατροπή του δόγματος περί «αθώου μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου» και η αναγωγή του σε «θέση» εντός του Κοινοβουλίου από πρώην υπουργό, μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον ως δύσπεπτη.  

Αρχόντισσα

Η ονοματολογία για την Προεδρία της Δημοκρατίας αναμένεται να ξεκινήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα, σε περίπτωση που η κυβερνητική πλειοψηφία αποφασίσει να μη στηρίξει την ανανέωση της θητείας του νυν Προέδρου. Ο πρωθυπουργός πάντως, αντιλαμβάνεται τον υψηλό συμβολισμό της συγκεκριμένης θέσης και προβλέπω πως θα τον εκμεταλλευτεί. Δεχόμενος κριτική για τον απογοητευτικά μικρό αριθμό γυναικών στο υπουργικό του συμβούλιο, ενδεχομένως να θελήσει να μετριάσει τις εντυπώσεις προτείνοντας την πρώτη γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πιθανόν ακαδημαϊκό, ίσως και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, για πρόσθετο πρεστίζ. Αν και ο «ανώτατος πολιτειακός άρχοντας» παραμένει πιο εύηχο συγκριτικά με την «αρχόντισσα», η κίνηση, τουλάχιστον επικοινωνιακά, θα είναι θετική.  

Σιγή

Μένοντας στο κομμάτι της επικοινωνίας, οι πολιτικοί αναλυτές προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τις πρόσφατες διαρροές περί «απόσυρσης του Κώστα Καραμανλή από την πολιτική». Κάποιοι εξ αυτών, τις συνδέουν και με τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει, τουλάχιστον παρασκηνιακά, αναφορικά με το θέμα της Προεδρίας. Αν επιβεβαιωθεί πάντως, το Κοινοβούλιο δηλώνει έτοιμο να τηρήσει προς τιμήν του, δέκα ετών σιγή.

Προσαρμοστικότητα

Η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί εφιάλτη για μεγάλη μερίδα του εγχώριου πληθυσμού, ωστόσο εμείς οι μειοδότες, όντας σε διατεταγμένη υπηρεσία των εχθρικών προς την Ελλάδα δυνάμεων, έχουμε εντολή να μην αφήνουμε τίποτα να πέσει κάτω. Όπως προβλέπεται, λοιπόν, από το άρθρο 17 της εν λόγω Συνθήκης και στο πλαίσιο της περαιτέρω διεύρυνσης των στρατιωτικών σχέσεων των δύο χωρών, η Ελλάδα αναλαμβάνει σύντομα την εκπαίδευση του στρατού της γειτονικής χώρας, ρόλο που κατείχε έως σήμερα η Τουρκία. Το γεγονός, σε συνδυασμό με την ανάληψη της επιτήρησης του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας από την ελληνική αεροπορία, βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με την μετεκλογική δέσμευση διαφόρων Υπουργών της κυβέρνησης περί «σεβασμού και απαρέγκλιτης τήρησης της Συμφωνίας των Πρεσπών». Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από την προεκλογική ρητορική και τις λαϊκίστικες πρακτικές τους, που χάιδευαν τα αφτιά των μακεδονομάχων. Η προσαρμοστικότητα της ελληνικής πολιτικής σκηνής προσομοιάζει με τη χολή μερικών μαντραχαλάδων για την 16χρονη Γκρέτα. Το λιγότερο απεριόριστη.


Αλέξανδρος Ραπακούσιος

Είναι τεταρτοετής φοιτητής του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Έχει συμμετάσχει σε εγχώρια και ευρωπαϊκά μοντέλα προσομοίωσης, ενώ το ενδιαφέρον του εντοπίζεται, εκτός των διεθνών σχέσεων, στην πολιτική επικοινωνία και τη δημοσιογραφία. Μεγάλο κεφάλαιο αποτέλεσε η διετής συμμετοχή του στο Διοικητικό Συμβούλιο της SAFIA, από όπου και αποκόμισε πολύτιμες εμπειρίες και φιλίες. Μέσω του OffLine Post, αρθρογραφεί κυρίως για την εγχώρια πολιτική σκηνή.