Του Ραφαήλ-Νικόλαου Μπελενιώτη, 

1835: Ιδρύεται η Μελβούρνη από τον Ιωάννη Μπάτμαν και σύντομα εξελίσσεται σε έναν κομβικό ναυτικό και εμπορικό λιμένα του Νοτίου Ημισφαιρίου. Μέχρι τότε, η Μελβούρνη αποτελούσε την περήφανη πρωτεύουσα της κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Το 1901 καθορίστηκε η Καμπέρα ως πρωτεύουσα. Στην ανάπτυξη της χώρας συνέβαλε η ανακάλυψη χρυσού στο Μπαλαράτ το 1951. Ο πληθυσμός της Μελβούρνης, με βάση την απογραφή του 2016, υπολογίζεται σε 4.725.316 κατοίκους. Σχεδόν το 1/4 του πληθυσμού της περιοχής προέρχεται από το εξωτερικό. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μελβούρνη εγκαταστάθηκαν πολλοί μετανάστες από τις Μεσογειακές χώρες. Η Μελβούρνη παρουσιάζει ένα πλούσιο αρχιτεκτονικό σύνολο οικοδομημάτων, από Βικτωριανό ρυθμό μέχρι σύγχρονους ουρανοξύστες και γέφυρες, ενώ ένα μεγάλο δίκτυο ιστορικού τραμ διασχίζει την πόλη.


1918: Στις 30 Αυγούστου 1918, η Φάνια Καπλάν αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Μπολσεβίκο ηγέτη της Οκτωβριανής Επανάστασης, Βλαντιμίρ Ουλιάνοφ Ίλιτς (Λένιν). Ο Λένιν είχε μόλις ολοκληρώσει μια ομιλία σε ένα εργοστάσιο της Μόσχας. Τη στιγμή της αποχώρησής του και εν μέσω κοσμοσυρροής, λίγο πριν την επιβίβαση στο όχημα που θα μετέφερε τον ηγέτη της Επανάστασης πίσω στο Κρεμλίνο, μια σφαίρα σφηνώθηκε στον πνεύμονά του. Το όπλο το βαστούσε η Φάνια Καπλάν, μια μικροκαμωμένη Εβραία, η οποία πλησίασε αρχικά τον Λένιν εκφράζοντας τις αντιθέσεις της για τη διακυβέρνηση της χώρας. Ο Λένιν, βαριά τραυματισμένος, μεταφέρθηκε στο Κρεμλίνο, ύστερα από παρότρυνση των γιατρών του, οι οποίοι κατάφεραν να τον σώσουν, αφαιρώντας συνολικά από το σώμα του τρεις βολίδες. Η 35χρονη Καπλάν οδηγήθηκε στα μπουντρούμια της ΤσεΚα, της πανίσχυρης μυστικής αστυνομίας της Επανάστασης, πρόδρομος της πανίσχυρης KGB.


1945: Οι Βρετανικές δυνάμεις, ύστερα από πολύωρες και εξαντλητικές μάχες, απελευθερώνουν το Χονγκ Κονγκ από τους Ιάπωνες. Οι Ιάπωνες είχαν καταλάβει το Χονγκ Κονγκ, ως τμήμα της μεγάλης εκστρατείας τους εναντίον της Κίνας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 8 Δεκεμβρίου 1941. Η μάχη του Χονγκ Κονγκ έληξε με τη παράδοση των Βρετανών και των Καναδών, αμυνόμενων στους Ιάπωνες. Οι θηριωδίες, που ακολούθησαν κατά την κατοχή, σημάδεψαν το λαό. Οι τρομακτικές ελλείψεις σε τρόφιμα οδήγησαν σε επιδημίες και σε ένα μεγάλο λιμό, με αποτέλεσμα τη μείωση του πληθυσμού. Όταν οι Βρετανοί επανακατέλαβαν το Χονγκ Κονγκ, στις 30 Αυγούστου 1945, ο αρχικός πληθυσμός των 1,6 εκατομμυρίων είχε μειωθεί στους 600.000 χιλιάδες.


Ραφαήλ-Νικόλαος Μπελενιώτης, Αρχισυντάκτης Έκδοσης

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1999. Είναι φοιτητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με κατεύθυνση στην νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία. Έχει λάβει μέρος σε πολλά σεμινάρια γύρω από την εθνική ασφάλεια και άμυνα ενώ αρέσκεται στο να αποκωδικοποιεί την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα μέσω της αρθρογραφίας.