Της Σαμπίν Καμχή,

«Από μικρή που ζούσα στην Αφρική, θυμάμαι τις εκδρομές μας στις ακτές της Κένυας πάνω στον Ινδικό Ωκεανό. Τις εξερευνήσεις μας των ακμάζων κοραλλιών, κοραλλιών με ένα καλειδοσκόπιο χρωμάτων, λαχανί, κοραλλί, τιρκουάζ, μοβ, κίτρινο. Τροπικά ψάρια και κοχύλια με τα αντίστοιχα χρώματα. Τώρα, όταν επιστρέφω στην πατρίδα μου, το μόνο που έχει απομείνει είναι μια γκρίζα και άψυχη μάζα, χωρίς ζωή, χωρίς χρώμα».

Όπως και η μητέρα μου, έτσι κι εγώ θυμάμαι έντονα αυτή τη διαφορά. Αναρωτήθηκα γιατί, γιατί αυτή η ομορφιά εξαφανίστηκε; Γιατί την κλέψαμε από τον ωκεανό μας;

Τα κοράλλια είναι ζωντανοί οργανισμοί και αποτελούν το «σπίτι» για ένα τεράστιο μέρος της θαλάσσιας ζωής. Αυτό με τη σειρά του, τα καθιστά επιρρεπή σε ασθένειες και θάνατο. Υπάρχουν ορισμένες αιτίες που οδηγούν στην υποβάθμιση των κοραλλιογενών υφάλων, συμπεριλαμβάνοντας τη ρύπανση του νερού, την υπεραλίευση, τον τουρισμό, και τη θέρμανση των ωκεανών λόγω της κλιματικής αλλαγής. Το 2008, μια παγκόσμια μελέτη υπολόγισε ότι το 19% των κοραλλιογενών υφάλων έχει ήδη χαθεί και ότι το 17% πιθανόν να χαθεί κατά τα επόμενα 10 – 20 χρόνια . Μόνο το 46% των υφάλων του πλανήτη θεωρείτε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση και περίπου το 60% κινδυνεύει λόγω καταστρεπτικών ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

Η ρύπανση των υδάτων αποτελεί μια τεράστια απειλή για τους κοραλλιογενείς υφάλους. Οι ύφαλοι βλάπτονται όταν στην περιοχή πετάγονται λιπάσματα, πετρέλαιο και ανθρώπινα ή ζωικά απόβλητα. Η υπεραλίευση και ο τουρισμός είναι δύο άλλες αιτίες υποβάθμισής τους. Τα σκάφη αποτελούν μια τεράστια απειλή για την καλή διαβίωση των κοραλλιών και τη θαλάσσια ζωή που εξαρτάται από αυτά. Οι άγκυρες που πέφτουν πάνω στους υφάλους, εγκαταλειμμένα, «κομμένα δίχτυα και άλλα αλιευτικά εργαλεία μπλέκονται ανάμεσα στα κλαδιά των κοραλλιών, προκαλώντας τους ανεπανόρθωτες καταστροφές». Αυτή η απειλή, μπορεί εύκολα να επιλυθεί με την εκπαίδευση και την ευαισθητοποίηση. Είναι καθήκον μας να κατανοήσουμε τον αντίκτυπο που έχουμε στους κοραλλιογενείς υφάλους, αποτρέποντας έτσι την περαιτέρω υποβάθμιση.

Η κλιματική αλλαγή είναι γενικώς μια τεράστια περιβαλλοντική απειλή και έχει σημαντική επίδραση στους κοραλλιογενείς υφάλους. Η ατμόσφαιρα της γης θερμαίνεται, πράγμα που οδηγεί και στην υπερθέρμανση των ωκεανών. Αυτό αποτελεί τεράστια απειλή για τη θαλάσσια ζωή, καθώς ανατρέπει την ισορροπία θερμοκρασίας των ωκεανών σε όλο τον κόσμο. Οι μεταβολές της θερμοκρασίας του νερού μπορεί να προκαλέσουν τον αποχρωματισμό των κοραλλιών, όπως συνέβη με το Ελ Νίνιο από το 1998 μέχρι το 2004, όπου οι θερμοκρασίες της θάλασσας αυξήθηκαν πολύ πάνω από την κανονική, οδηγώντας στη λεύκανση και θανάτωση πολλών υφάλων. Η θέρμανση του θαλασσινού νερού, αναμένεται επίσης να προκαλέσει μεταναστεύσεις σε πληθυσμούς ψαριών. Αυτό θέτει τους κοραλλιογενείς υφάλους σε κίνδυνο εισβολής και μπορεί να προκαλέσει την εξαφάνισή τους, εάν δεν είναι σε θέση να χειριστούν τους εισερχόμενους πληθυσμούς.

Η ετήσια παγκόσμια οικονομική αξία των κοραλλιογενών υφάλων έχει εκτιμηθεί στα 36 δισεκατομμύρια. Η εξαφάνιση των κοραλλιών, κατά συνέπεια, θα οδηγήσει σε τεράστια απώλεια τουριστικών εσόδων για χώρες όπως η Αυστραλία. O Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος στην Αυστραλία έχει χάσει περίπου το 50% των κοραλλιών του από το 2016 – 17. Επιπλέον, πάνω από 500 εκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από τους κοραλλιογενείς υφάλους για να τους παράσχουν τρόφιμα σε τακτική βάση, ιδιαίτερα εκείνοι που ζουν στα αναπτυσσόμενα κράτη της νοτιοανατολικής Ασίας και του Ινδικού Ωκεανού. Όταν τα ψάρια μεταναστεύουν σε άλλον ύφαλο, αυτό οδηγεί σε καταστροφικές ελλείψεις τροφίμων. Επιπλέον, οι ύφαλοι προστατεύουν τις ακτές από βίαιες καταιγίδες και τυφώνες. «Περιορίζουν τη δύναμη των κυμάτων κι έτσι προστατεύουν φυσικά τις ακτές από τη διάβρωση και τις πλημμύρες».

Συνεπώς, η εξαφάνισή τους θα έχει οικονομικές, κοινωνικές και υγειονομικές συνέπειες. Η συνέχιση των προσπαθειών για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1.5 ° C, σύμφωνα με τη Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή, παρέχουν τη μοναδική ευκαιρία για την επιβίωση των κοραλλιογενών υφάλων παγκοσμίως. Αυτό, βέβαια, σε συνδυασμό με μέτρα αντιμετώπισης της τοπικής ρύπανσης και των καταστρεπτικών αλιευτικών πρακτικών.


Πηγές
  • http://www.icriforum.org
  • https://www.real.gr/archive_planet/arthro/xanoume_kai_ta_teleutaia_korallia-413811/
  • http://www.meteoclub.gr/themata/nea/7009-el-nino-odigos-2015
  • www.oceanwealth.org/coral-reef-tourism-data-highlights-conservation-opportunity-for-industry/
  • https://www.forbes.com/sites/trevornace/2018/04/19/half-of-the-great-barrier-reef-coral-has-died-since-2016/#6a334a45f9f4
  • www.geonews.gr/korallia-katastrofh-apoxromatismos

 

Σαμπίν Καμχή

Είναι γεννημένη το 1998 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Σχολή Μωραΐτη και πλέον ζει και σπουδάζει στο Λονδίνο, στο Τμήμα Business and Management του University Of Reading. Αρθρογραφεί για το περιβάλλον στην κατηγορία του Ελεύθερου του OffLine Post.