20.8 C
Athens
Τετάρτη, 24 Απριλίου, 2024
ΑρχικήΚοινωνίαΧρονογράφημαΤα μονοπάτια που δεν πήραμε…

Τα μονοπάτια που δεν πήραμε…


Της Χρυσάνθης-Ίριδας Ανεμογιάννη,

Όλοι αναζητούμε ένα μονοπάτι. Έναν δρόμο. Έναν σκοπό. Και πάντα ακολουθούμε έναν. Μπορεί να είναι διαφορετικός από αυτόν που τελικά αναζητούσαμε. Μπορεί να είναι δύσβατος, ανηφορικός. Μπορεί στη διαδρομή να χάνεσαι, να μπερδεύεσαι, να χάνεις την κατεύθυνσή σου, μπορεί η πορεία σου να αποπροσανατολίζεται. Μπορεί να σταματάς, να φοβάσαι να συνεχίσεις, να τρέμουν τα πόδια σου σε κάθε βήμα. Μπορεί να αλλάζεις γνώμη, να θες να γυρίσεις πίσω, να θες να φτιάξεις ένα δικό σου μονοπάτι.

Μπορεί από την άλλη, να τρέχεις, να σου αρέσει η διαδρομή, να απολαμβάνεις το δρόμο, να βιάζεσαι να φτάσεις, να ανυπομονείς να δεις τι άλλο σε περιμένει, να μην θες να τελειώσει. Και τελικά να φτάνεις σε έναν προορισμό που δεν επιθυμείς, που δεν σε ευχαριστεί, που δεν ήταν αυτό που ήθελες. Πολλές φορές μπορεί να μην υπάρχει προορισμός ή μπορεί να μην ξέρεις ποιος θες να είναι ο προορισμός. Μπορεί, επίσης, κάπου στο δρόμο να έχεις χαθεί. Ο σκοπός βέβαια είναι συνεχώς να προχωράς, να συνεχίζεις, να περπατάς. Άλλωστε, η ζωή είναι όσα συμβαίνουν, όσο εσύ προχωράς.

Πολλές φορές επαναπαυόμαστε. Σε έναν γνωστό δρόμο, μια μικρή διαδρομή, μια σύντομη πορεία και επιστροφή στην αφετηρία. Μια παραίτηση ουσιαστικά. Μια άρνηση για προσπάθεια. Ένας εξωτερικευμένος φόβος. Μια παραίτηση. Ένας συμβιβασμός. Μια υποβάθμιση. Όλοι ξέρουμε πως πρέπει κάπου να πάμε. Πρέπει κάπου να φτάσουμε. Χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος δρόμος ή προορισμός. Οπότε, ο καθένας μπορεί να αποφασίσει και να επιλέξει ποια θέλει να είναι η πορεία του, χωρίς απαραίτητα να ξέρει ποιος θέλει να είναι ο προορισμός του. Όλοι μπορεί να χαθούμε στη διαδρομή ή να χάσουμε το δρόμο μας. Και κάπως έτσι συμβιβαζόμαστε στην ιδέα πως δεν θα βρούμε το δρόμο μας. Παραιτούμαστε από κάθε προσπάθεια, διαγράφουμε κάθε μονοπάτι που είχαμε χαράξει.

Πηγή Εικόνας: CartoonStock.com/ Φωτογράφος και Δικαιώματα χρήσης: Ed Fischer.

Κάπως έτσι, καταλήγουμε να ζούμε σε κομφορμιστικές καθημερινότητες, που πολύ-λίγο μας ταιριάζουν και μένουμε στάσιμοι. Καταλήγουμε εύκολα να αποδεχόμαστε καταστάσεις που δεν μας εκφράζουν, από τις οποίες δύσκολα μπορούμε να ξεφύγουμε και επαναπαυόμαστε, δίχως να προσπαθούμε. Υπάρχουν πολλά μονοπάτια που μπορούμε να πάρουμε, χωρίς να χρειάζεται να ξέρουμε τον προορισμό. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι που καταλήγουν στον ίδιο προορισμό. Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί προορισμοί να ανακαλύψουμε αρκεί να ξεκινήσουμε να περπατάμε.


 

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Χρυσάνθη-Ίριδα Ανεμογιάννη, Αρχισυντάκτρια Ταξιδιωτικών Θεμάτων
Χρυσάνθη-Ίριδα Ανεμογιάννη, Αρχισυντάκτρια Ταξιδιωτικών Θεμάτων
Γεννήθηκε στους Παξούς, όπου έζησε για μεγάλο διάστημα. Πλέον κατοικεί στο Ρέθυμνο για σπουδές στην Σχολή Κοινωνικών Επιστημών, στο τμήμα Ψυχολογίας. Έχει ταξιδέψει πολύ, κυρίως στο εξωτερικό, μιλάει τρεις γλώσσες, οι οποίες συνεχώς αυξάνονται, χορεύει, τραγουδάει και ασχολείται με την μουσική εδώ και πολλά χρόνια, και είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε κοινωνικά ζητήματα.