21.6 C
Athens
Τρίτη, 11 Μαΐου, 2021
Αρχική Πολιτισμός "Dancing in the air, I’m “S1ngle” I don’t care!"

“Dancing in the air, I’m “S1ngle” I don’t care!”


της Μαρίας Τάκη,

Πριν τη ραγδαία εξέλιξη του διαδικτύου, που είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση των νέων από την τηλεόραση, αυτή ήταν η κυριότερη μορφή ενημέρωσης, διασκέδασης και ψυχαγωγίας σε κάθε ελληνικό σπίτι. Κανάλια και εκπομπές της αρεσκείας του κάθε τηλεθεατή, κινούμενα σχέδια για τα μικρά παιδιά, αγαπημένοι ηθοποιοί και μεγάλες (για τα ελληνικά δεδομένα) παραγωγές κατέληγαν σε βραδιές ολόκληρες μπροστά στην οθόνη με φίλους, παρέα και οικογένεια.

Και μπορεί, όπως φαίνεται, οι προαναφερόμενες εποχές να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, όμως υπάρχουν πολλές σειρές-διαμάντια της ελληνικής τηλεόρασης που άφησαν εποχή και παραμένουν επίκαιρες μέχρι και σήμερα. Μια από αυτές, λοιπόν, είναι και οι “S1ngles”. Μια σειρά που προβλήθηκε στο Mega Channel από το 2004 μέχρι το 2008 και αποτέλεσε σειρά σταθμό για τις ανθρώπινες σχέσεις, την παρατήρησή μας για τη ζωή και τις αναποδιές που αυτή επιφέρει.

Η πορεία των “S1ngles” δεν ήταν αυτή της τυπικής σειράς, μιας και ξεκίνησαν το 2004, αλλά διακόπηκαν για την τηλεοπτική σεζόν 2005-2006, επειδή η Μαρία Σολωμού (κεντρική πρωταγωνίστρια υποδυόμενη τη Ράνια) έμεινε έγκυος και ξεκίνησαν εκ νέου με διαφορετικό σκηνοθέτη, καθώς ο Παναγιώτης Κράββας έδωσε τη θέση του στον Γιώργο Φειδά, και μερικώς ανανεωμένο κάστινγκ το 2006. Η υπόθεση απλή και συνάμα περίπλοκη. Η Ράνια είναι ρεαλίστρια, ζει έχοντας βάλει τον κόσμο και τις συμπεριφορές αυτού σε κουτάκια. Όλα ανατρέποντας, όταν ερωτεύεται τον Λουκά, που ξυπνάει μέσα της το πιο δυνατό συναίσθημα, αυτό του έρωτα. Ο Λουκάς, όμως, δολοφονείται και η Ράνια συνειδητοποιεί ότι είναι έγκυος στο παιδί του. Τότε, η Λίλα (Σάννυ Χατζηαργύρη), η καλύτερη φίλη της Ράνιας, με τελείως διαφορετικό χαρακτήρα από εκείνη, της προτείνει να το μεγαλώσουν μαζί.

Πηγή Εικόνας: ipop.gr

Η σειρά είναι γεμάτη αντιθέσεις και διαφορετικές οπτικές. Ο ορθολογισμός της Ράνιας είναι εκ διαμέτρου αντίθετος με τον αυθορμητισμό της Λίλας, που ζει την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία, εκδηλώνει όλα της τα συναισθήματα χωρίς ντροπή και απολαμβάνει το σεξ παντού και πάντα. Περιστρέφεται γύρω από κοινωνικά ζητήματα που ακόμη και σήμερα 17 ολόκληρα χρόνια μετά συζητιούνται χαμηλόφωνα στις παρέες, όπως η ομοφυλοφιλία, οι μορφές οικογένειας που απέχουν από τη συμβατική (εν προκειμένω δύο φίλες μεγαλώνουν μαζί ένα παιδί), η απιστία, η πολυπολιτισμικότητα, τα χρήματα και η οικονομική άνεση του καθενός, ο αθέμιτος ανταγωνισμός και ο σεξισμός στη δουλειά, η απενοχοποίηση του σεξ. Ξηλώνει τη βιτρίνα του «ιδανικού» και του «τέλειου» και κάπως υποσυνείδητα μας πείθει ότι ο καθένας από εμάς είναι τέλειος μέσα στις ατέλειές του.

Οι “S1ngles” μας έμαθαν ότι οι θεωρίες της Ράνιας, όσο κι αν διαψευστούν, πάντα έχουν κάτι να σου διδάξουν. Ότι οι φόβοι θα μένουν πάντα σκελετοί στις ντουλάπες μας, μέχρι να πάρουμε την απόφαση να τους κοιτάξουμε κατάματα και να βρούμε τα αίτια αυτών. Ότι οι παχύσαρκοι φίλοι μας δεν σημαίνει πως δεν έχουν ανάγκη από συντροφικότητα και δικαίωμα στη χαρά. Μέσα από τη θυελλώδη σχέση της Ράνιας και της Λίλας καταλάβαμε πως η αγάπη είναι πολυεπίπεδη και πως ο καθένας από εμάς την εκφράζει διαφορετικά, ποιοτικά και ποσοτικά. Πως ο χαρακτήρας κάποιου δεν μπορεί να κριθεί από τη σεξουαλική του ζωή. Πως ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια οικογένεια διαφορετική από αυτήν που έχουμε θεσπίσει ως νόρμα δεν σημαίνει πως μεγαλώνει χωρίς αγάπη, αξίες και αρχές.

Οι “S1ngles” απομυθοποίησαν τους εφηβικούς έρωτες και τα ψεύτικα Happy End, μιας και οι ανθρώπινες σχέσεις είναι κάτι παραπάνω από ένα ιδεατό «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Μας έδειξαν τι σημαίνει να ταιριάζεις σεξουαλικά με κάποιον, αλλά να μην συγκλίνεις σε τίποτε άλλο πέραν αυτού (όπως στη σχέση Ράνιας-Περιστερόπουλου). Μας πήραν από το χέρι και μας πήγαν στη Νάξο, στο Παρίσι, στην Ιταλία. Μας έμαθαν για τα ημίτομα του Πλάτωνα, το Γιν και το Γιανγκ, τις διαφορετικές οπτικές που καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα. Μας απέδειξαν ότι αυτό που φαίνεται δεν είναι πάντα αυτό που είναι, αυτό που ψάχνουμε δεν είναι πάντα το καλύτερο για εμάς και αυτό που μας βρίσκει δεν είχαμε ιδέα ότι το είχαμε ανάγκη.

Πηγή Εικόνας: www.star.gr 

Το ρεαλιστικό μπλέχτηκε με το ιδεατό και η λογική σχεδόν πάντα καλύφθηκε από το συναίσθημα. Γι’ αυτό και όσους άνδρες κι αν γνώρισε η Λίλα, η καρδιά της άνηκε στον Αρθούρο. Το δικό της ημίτομο ήταν εκεί, κι ας κράτησε λίγο! Γι’ αυτό και όσοι άνδρες κι αν προσέγγισαν τη Ράνια, ο Λουκάς παρέμενε για πάντα ο άνδρας της καρδιάς της. Το ίδιο ίσχυε και για τον ίδιο, που, έχοντας αμνησία και όντας παντρεμένος με παιδί σε άλλη χώρα (η δολοφονία του αποδείχθηκε σκευωρία της οικογένειάς του προκειμένου να τον φυγαδεύσουν), την ερωτεύτηκε ξανά χρόνια μετά, αποδεικνύοντας ότι η ζωή, αν θέλει, ξέρει να σε εκπλήσσει.

Όσοι έρωτες κι αν πέρασαν όμως από την παρέα των “S1ngles”, η φιλία ήταν το συναίσθημα που τους κράτησε ακέραιους και ζωντανούς σε όλες τις αναποδιές και τις χαρές, δείχνοντάς μας πως όλα γίνονται λίγο πιο εύκολα μαζί με φίλους. Και ίσως αυτό να είναι από τα ομορφότερα συναισθήματα που μπορούμε να βιώσουμε, γιατί:

«Δώσε σημασία και ίσως να δεις πως υπάρχουν πράγματα που αξίζει να ζεις!», όπως έλεγε και ο Πάνος Μουζουράκης υποδυόμενος τον Τζάμπα.

“S1ngles” λοιπόν! Μια από τις πιο διδακτικές -κατά τη γνώμη μου- σειρές της ελληνικής τηλεόρασης!


  ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
  • Singles. Διαθέσιμο εδώ

 

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Στράτος Διονυσίου-Τάκης Μουσαφίρης: Tο δίδυμο των πλατινένιων επιτυχιών

Της Ελευθερίας Κωνστάντιου, «Σίγουρα θα υπάρχει ο Στράτος, δεν υπάρχει αμφιβολία, αλλά και σίγουρα θα λείπει σε όλους». Με αυτές τις λέξεις αποχαιρέτησε ο Τάκης...

Τοξικές σχέσεις: Γιατί εθελοτυφλούμε;

Της Μαρίας Ζωγοπούλου, Πόσες φορές έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να υπομένει καταστάσεις στις οποίες θα έπρεπε να δοθεί τέλος προ καιρού; Πόσες φορές έχετε...

Δανία: Η «πρωτοπόρος» των αντιμεταναστευτικών πολιτικών στην Ευρώπη

Της Άννας-Μαρίας Μακρή, Οι ευρωπαϊκές πολιτικές στη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος, των εισροών προσφύγων αλλά και μεταναστών από τις πληττόμενες χώρες σίγουρα έχουν αποδειχθεί κατώτερες...

Η πανδημία που μας έφερε κοντά με την πολιτική

Του Δημήτρη Τόλια Έχει ήδη περάσει ένας χρόνος και τρείς μήνες από την πρώτη φορά που ανέφερα σε άρθρο την λέξη «κορωνοϊός». Η πανδημία συνεχίζει...
Μαρία Τάκη
Γεννήθηκε στην Έδεσσα. Είναι απόφοιτη του τρίτου ευρωπαϊκού σχολείου Βρυξελλών και της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γνωρίζει άριστα Αγγλικά και Γαλλικά. Παίζει ακορντεόν και πιάνο και έχει κάνει μαθήματα φωνητικής. Χορεύει μπαλέτο και λάτιν και ασχολείται ερασιτεχνικά με το θέατρο και την φωτογραφία. Η αγάπη της για την λογοτεχνία και την ποίηση την οδήγησε στην αρθρογραφία, ενώ τα ταξίδια και η επαφή με διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς είναι το διάλειμμα από την καθημερινότητά της.