Του Βασίλη Χρίστογλου,

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα τον τελευταίο καιρό είναι το ντοκιμαντέρ που πρόβαλε το HBO για τις υποθέσεις παιδεραστίας του βασιλιά της pop Michael Jackson. Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάζει σκοτεινές πτυχές από τη ζωή του ανθρώπου που μάγεψε με τη μουσική του εκατομμύρια ανά τον κόσμο. Οι μαρτυρίες είναι σοκαριστικές από τους ανθρώπους που ήταν τότε τα παιδιά της Neverland. Σοκαριστικές όμως είναι και οι δηλώσεις της καθαρίστριας του Michael Jackson η οποία δήλωσε πως ο άνθρωπος αυτός ήταν ένας παιδόφιλος-αρπακτικό. Συγκεκριμένα δήλωσε πως έπαιρνε τα παιδιά σε καθορισμένα δωμάτια, βάζοντας επιγραφή στη πόρτα ‘’μην ενοχλείτε’’. Έτσι επόμενες μέρες αναμένεται να έχουν μεγάλο ενδιαφέρον όσον αφορά την εξέλιξη της υπόθεσης αφού η οικογένεια Jackson θα προχωρήσει σε μηνύσεις εναντίον της εταιρείας και φήμες λένε πως θα υπάρξουν και νέα στοιχεία.

Μέσα από αυτές τις  αποκαλύψεις εκείνο που κυρίως μου προκάλεσε εντύπωση και θυμό, ήταν το γεγονός ότι η καθαρίστρια ήξερε τα πάντα και δεν μίλησε ποτέ. Ήξερε τι γινόταν σε αυτά τα δωμάτια, σύμφωνα πάντα με τις μαρτυρίες της και μετά καθάριζε τις αποδείξεις. Η ίδια δήλωσε πως φοβόταν για τη δουλειά της και φυσικά για τη ζωή της. Αν όμως όλα αυτά αληθεύουν, πόσα παιδιά κακοποιήθηκαν επειδή αυτή δεν βρήκε τη δύναμη να το καταγγείλει; Πόσα παιδιά πέρασαν έναν εφιάλτη επειδή η ίδια έβαλε πάνω από όλα τον εαυτό της; Η συγκεκριμένη κυρία για μένα, αν ποτέ όλα αυτά αποδειχθούν αληθινά, θα πρέπει πραγματικά να οδηγηθεί στον εισαγγελέα γιατί εν γνώση της κάλυψε έναν παιδεραστή. Πολλοί θα σκεφτείτε ότι απειλήθηκε η ζωή της ή ότι φοβόταν. Δεν με συγκινούν αυτά όσο σκληρό και να ακούγεται.

Έχουμε δει πολλές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια είτε εγχώριες είτε από το διεθνή χώρο όπου θύματα ή μάρτυρες αρνήθηκαν να μιλήσουν για θέματα σεξουαλικής βίας. Ας δημιουργήσουμε ένα φανταστικό σενάριο. Φανταστείτε λοιπόν πως συλλαμβάνεται ένας κατά συρροήν βιαστής. Το θέμα παίρνει διαστάσεις και ο εγκληματίας οδηγείται στην δικαιοσύνη. Μέσα όμως στις επόμενες μέρες, όπου τα ΜΜΕ ‘’σκάβουν’’ παραπάνω την υπόθεση και άλλες γυναίκες θα δηλώσουν πως έχουν βιαστεί από τον συγκεκριμένο εγκληματία. Κάθε μία από αυτές τις κοπέλες έχει ευθύνη για τον βιασμό της τελευταίας κοπέλας. Έχω ακούσει πολλές φορές για την διαλυμένη ψυχολογία κάποιου που έχει υποστεί βιασμό ή παρενόχληση. Και πραγματικά δε διαφωνώ. Πολλοί άνθρωποι κάνουν χρόνια να συνέλθουν, κάποιες φορές χωρίς να το καταφέρνουν, καθώς νιώθουν πως δεν έχουν αξία ως οντότητα, νιώθουν αδύναμοι και απροστάτευτοι. Είναι κάτι πολύ δύσκολο για τον καθέναν. Όμως αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να σώσουν πολλούς άλλους. Ή και να τους καταδικάσουν.

Η θέση μου είναι πολύ απλή: Σιωπή ίσον συνενοχή. Όχι, δεν έχω την εμπειρία να ξέρω πως είναι. Να ξέρεις κάτι αποτρόπαιο που γίνεται σε άλλους συναθρώπους σου ή κάτι που έγινε σε σένα. Δεν έχω ζήσει ποτέ αυτή την εμπειρία και μακάρι ποτέ κανένας μας να μη τη ζήσει. Όμως υπάρχουν συνέπειες στη σιωπή μας. «Άνθρωποι» σαν και αυτούς κατάφεραν να βιάσουν, να κακοποιήσουν και καταστρέψουν ζωές λόγω της σιωπής συγκεκριμένων ατόμων. Όσο δύσκολη και να είναι η θέση μας, όσο και να μας έχουν επηρεάσει κάποια γεγονότα δεν μπορούμε να αφήσουμε τους προσωπικούς μας προβληματισμούς να μπουν εμπόδιο στο να χρησιμοποιούμε τη φωνή μας. Πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είτε θύματα είτε απλοί μάρτυρες χωρίς δισταγμούς κατάφεραν και βρήκαν το θάρρος να καταγγείλουν και να οδηγήσουν στη φυλακή ανθρώπους που πλήγωσαν άλλους και να σώσουν κόσμο.

Άλλοι θα φοβηθούν το στίγμα και τον οίκτο. Άλλοι, κυρίως γυναίκες, θα φοβηθούν τους χαρακτηρισμούς, δεν είναι λίγες οι γυναίκες που έχουν βιαστεί και έχουν αντιμετωπίσει εμετικές συμπεριφορές. Η δική μου συμβουλή; Μην αφήσετε το φόβο να σας επηρεάσει. Φοβάστε και είναι λογικό. Όμως οι φωνές σας μπορούν να σώσουν άλλους και να μη βρεθούν ποτέ στη θέση σας. Η φωνή σας θα οδηγήσει όλους αυτούς τους αχρείους στη φυλακή.

Γι’αυτό μίλα. Μη φοβάσαι..


Βασίλης Χρίστογλου
Γεννήθηκε το 1996 στη Θεσσαλονίκη και είναι προπτυχιακός φοιτητής στο τμήμα πολιτικών επιστημών στο ΑΠΘ. Ασχολείται με την αρθρογραφία από το 2016 και κυρίως με κοινωνικά και αθλητικά θέματα.