7 C
Athens
Σάββατο, 16 Ιανουαρίου, 2021
Αρχική Πολιτισμός Unorthodox - Είναι οι επιλογές δικές μας;

Unorthodox – Είναι οι επιλογές δικές μας;


Της Άννας Βαρβαρέζου,

Η αναφορά στο μικρό διαμάντι του Netflix, που έκανε το ντεμπούτο του τον περασμένο Μάρτιο και τάραξε τα νερά μέσα από τα τέσσερα επεισόδιά του, παραμένοντας για αρκετές εβδομάδες στις πρώτες προτιμήσεις του ελληνικού κοινού. Η μίνι σειρά βασίζεται στο βιβλίο της Ντέμπορα Φέλντμαν  “Unorthodox: The Scandalous Rejection of my Hasidic Roots” και συγκέντρωσε συνολικά οκτώ υποψηφιότητες για το Primetime Emmy Award.

Το σκηνοθετικό μέρος της σειράς διεκπεραίωσε η Maria Schrader, Γερμανίδα ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης, η οποία μάλιστα πρωταγωνίστησε στην πρώτη γνωστή γερμανική σειρά που μεταδόθηκε από την αμερικανική τηλεόραση, την Deutschland 83 (2015). Μεταξύ των πρωταγωνιστικών ρόλων ξεχωρίζει αυτός της 25χρονης ηθοποιού Shira Haas (Έστερ Σαπίρο), η οποία μετέβη στο Βερολίνο δύο μήνες πριν την έναρξη των γυρισμάτων προκειμένου να μάθει τη γερμανοεβραϊκή διάλεκτο, που κυρίως ομιλείται στη σειρά. Πλήθος εφημερίδων, μεταξύ των οποίων η Guardian, η Washington Post, καθώς και η New York Times, χαρακτήρισαν την Haas ως ένα ξεχωριστό και συγκλονιστικό φαινόμενο, καθώς η ερμηνεία της στον ρόλο της Έστερ ήταν μοναδική.

Η πλοκή εκτυλίσσεται στην αυστηρώς ορθόδοξη ιουδαϊκή κοινότητα του Γουίλιαμσμπρουκ, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Η 19χρονη Έστερ ζει μια δυστυχισμένη ζωή κοντά στον νεαρό σύζυγό της, καθώς τα θρησκευτικά πρότυπα της κοινότητας δεν της επιτρέπουν να ζει ελεύθερα. Είναι βαθιά εξαρτημένη από τις αποφάσεις του συζύγου της, καθώς και των «σοφότερων και θρησκευόμενων» ανθρώπων του τόπου αυτού. Έτσι, μια μέρα αποφασίζει πως θέλει να φύγει από αυτόν τον μικρόκοσμο και να ανακαλύψει πώς είναι η ζωή για μια γυναίκα μακριά από το Γουίλιαμσμπρουκ. Βρίσκει, λοιπόν, το θάρρος να εγκαταλείψει αυτό το μέρος με στόχο να φτάσει στο Βερολίνο, όπου μένει μόνιμα η μητέρα της.

Η καθημερινότητα εκεί είναι πραγματικά κάτι το διαφορετικό για αυτήν. Επιβεβαιώνει πως τα δύο φύλα είναι ισότιμα μεταξύ τους και η θέση της γυναίκας στην κοινωνία δεν μοιάζει σε τίποτε με ό,τι είχε δει μέχρι τώρα. Αναπτύσσει νέες φιλίες και νέα ενδιαφέροντα. Βέβαια, δεν είναι μόνη της, καθώς είναι έγκυος από τότε που είχε αποφασίσει να φύγει. Μόλις το μαθαίνει αυτό ο σύζυγός της, σπεύδει με παροτρύνσεις και πιέσεις από τους θρησκευτικούς εκπροσώπους να την βρει ώστε να την γυρίσει πίσω. Η αλήθεια είναι πως και ο ίδιος δεν συμφωνεί με όλον αυτόν τον τρόπο ζωής, αλλά δεν έχει το σθένος να αντισταθεί. Πράγματι, αγαπάει την Έστερ, όμως, μόλις συνειδητοποιεί πως η ίδια δεν υπάρχει περίπτωση να είναι ποτέ ευτυχισμένη με αυτή τη ζωή, δεν την πιέζει άλλο και γυρίζει μόνος του πίσω στην Αμερική.

Η ιδιαιτερότητα της σειράς αυτής βρίσκεται στο ότι καταφέρνει να παρουσιάσει με τον πλέον ευσύνοπτο και παραστατικότερο τρόπο το γεγονός πως ακόμη και σήμερα, στον 21ο αιώνα, ακόμη και στην ήπειρο της απόλυτης ελευθερίας, την Αμερική, υπάρχουν άνθρωποι -και κυρίως γυναίκες- που εξακολουθούν να ζουν καταπιεσμένοι εξαιτίας ορισμένων ιδεολογιών που τυγχάνουν πολλών αποδεκτών. Η Έστερ αναγκάζεται να εγκαταλείψει κατατρεγμένη τη χώρα της προκειμένου να μπορέσει να απολαύσει δικαιώματα που εκ των πραγμάτων της ανήκουν. Μέσα από όλη αυτή την ιστορία γίνεται αντιληπτό πως τίποτε δεν είναι δεδομένο, τίποτε δεν χαρίζεται, αλλά τα πάντα πρέπει να διεκδικούνται. Πράγματι, μόλις η Έστερ τολμά να ξεφύγει από τη ζώνη ασφαλείας της, τη συνηθισμένη ζωή που γνώριζε, ανακαλύπτει πως υπάρχουν χιλιάδες άλλες τέτοιες «ζώνες», οι οποίες της προσφέρουν πολλά περισσότερα.

Παρά τα εμπόδια, παρά το γεγονός πως έπρεπε να βρεθεί απέναντι και αντιμέτωπη με μια ολόκληρη κοινωνία, αποδεικνύεται πως ο τολμών πάντα μάλλον θα νικά. Αξίζει, επίσης, να αναφερθεί ένα έμμεσο μήνυμα που στέλνει η σειρά αυτή προς το κοινό της. Η βούληση του ανθρώπου πράγματι δεν μπορεί να παρεμποδισθεί από κανέναν παρά μόνο από τον ίδιο του τον εαυτό. Ενώ, από τη μια μεριά, η Έστερ είναι αποφασισμένη να βρει αυτό που πραγματικά της αξίζει, ο σύζυγός της, από την άλλη, δεν αντέχει να σταθεί στην απέναντι όχθη και προτιμά να συνεχίσει να ζει με έναν τρόπο που και ο ίδιος κατά βάθος δεν ενστερνίζεται.


 

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Οι πραγματικοί λόγοι της δυσπιστίας των Αμερικανών για το εμβόλιο του κορωνοϊού

Της Κωνσταντίνας Στούκα, Διανύοντας μια ζοφερή περίοδο λόγω της έξαρσης του κορωνοϊού, είναι αδήριτη ανάγκη αφενός κανείς να αναγνωρίσει την πρόοδο της επιστήμης που συνδέεται...

Πότε έχει κάποιος ικανότητα για καταλογισμό;

Της Μαρίας - Ειρήνης Τζαμάκου, Κατά το ποινικό δίκαιο μια πράξη καθίσταται έγκλημα, μόνο εφόσον συνδεθεί με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Χωρίς αυτή την προσωπική σύνδεση,...

The hybrid war in the international political scene

By Veronika Sinou, Unfortunately, fake news is not a recent concept as examples of it can be found throughout history. We are all familiar with...

Μια άγνωστη προκήρυξη της Φιλικής Εταιρείας προς τους Βαλκανικούς Λαούς

Της Αίγλης Μπένου, Σύμφωνα με την έρευνα του Νέστορα Καμαριανού στα ρουμανικά αρχεία, μας δίνεται η αφορμή να ασχοληθούμε με μια άγνωστη προκήρυξη της Φιλικής...
Άννα Βαρβαρέζου
Γεννήθηκε το 1998 και είναι φοιτήτρια του τμήματος της Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και ημερίδες που άπτονται του αντικειμένου της και έχει λάβει μέρος σε συνέδρια προσομοίωσης διεθνών οργανισμών. Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά. Στον ελεύθερο της χρόνο ασχολείται με το θέατρο και τον κινηματογράφο.