16.2 C
Athens
Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου, 2020
Αρχική Παρατηρητήριο Αμερικανικών Εκλογών Mitch McConnell: Ο παντοδύναμος και πανούργος ηγέτης της αμερικανικής Γερουσίας

Mitch McConnell: Ο παντοδύναμος και πανούργος ηγέτης της αμερικανικής Γερουσίας


Του Κωνσταντίνου Χαρέμη,

Ένα από τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν τις τελευταίες ημέρες στην αμερικανική πολιτική σκηνή λόγω της ανακήρυξης της νέας υποψηφίου για το Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α., Amy Coney Barret, είναι ο ηγέτης της αμερικανικής Γερουσίας, Mitch McConnell. Ο λόγος, για τον οποίο έχει επανέλθει το όνομά του στην επικαιρότητα, έχει να κάνει με το κατά πόσο ηθικές είναι οι αποφάσεις, που λαμβάνει ο ισχυρότερος άνθρωπος στη Γερουσία.

Ο Mitch McConnell, όντας επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών, που κατέχουν την πλειοψηφία στη Γερουσία και κατά συνέπεια ηγέτης σε αυτό το νομοθετικό όργανο, έχει επικριθεί πολλάκις για τις «ύπουλες», όπως χαρακτηρίζονται από τους Δημοκρατικούς, μεθόδους του. Είναι γνωστό στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή ότι ο Mitch McConnell αξιοποιεί στο έπακρο την εξουσία, που έχει αποκτήσει, χωρίς να υπολογίζει ηθικά διλήμματα. Ο δρόμος, όμως, προς την εξουσία ήταν κάτι που ο Mitch McConnell δεν άφησε στην τύχη.

Ο Mitch McConnell γεννήθηκε στο Sheffield της Alabama, οπού και έμεινε μέχρι τα οκτώ του, όταν οι γονείς του πήραν την απόφαση να μετακομίσουν στην πολιτεία της Georgia. Έπειτα από έξι χρόνια, ο έφηβος πλέον Mitch McConnell αναγκάστηκε να αλλάξει ξανά περιβάλλον, αφού η οικογένειά του αποφάσισε να μετακομίσει εκ νέου, αυτήν τη φορά στην πολιτεία του Kentucky. Εκεί, ο μελλοντικός ηγέτης της Γερουσίας σπούδασε, αρχικά, πολιτικές επιστήμες και έπειτα, δίκαιο. Αμέσως, αφ’ ότου τελείωσε με τις σπουδές του, διείσδυσε στον χώρο της πολιτικής ως βοηθός του πρώην γερουσιαστή, Marlow Cook. Από αυτήν τη θέση, προσπάθησε να εκλέγει σε τοπικά αξιώματα στην πολιτεία του Kentucky χωρίς, ωστόσο, επιτυχία. Επίσης, για ένα χρονικό διάστημα περίπου τριών ετών, συμμετείχε στην κυβέρνηση του Ρεπουμπλικανού Πρόεδρου, Gerald Ford, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.

H πρώτη, όμως, μεγάλη νίκη της πολιτικής του καριέρας ήρθε το 1984, όταν και «εκθρόνισε» τον Δημοκρατικό του αντίπαλο από τη θέση του στη Γερουσία που κατείχε, νικώντας τον με οριακή διαφορά 0,4% επί των ψήφων. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, μόνο ανοδική μπορεί να χαρακτηρισθεί η καριέρα του Mitch McConnell. Παρ’ όλο που οι θέσεις του έχουν αλλάξει ριζικά από την αρχή της πολιτικής του καριέρας και έχουν ξεφύγει από αυτές ενός μετριοπαθούς Ρεπουμπλικάνου, ο Mitch McConnell έχει καταφέρει να παραμείνει αήττητος σε κάθε εκλογική αναμέτρηση που έχει συμμετάσχει τα τελευταία 36 χρόνια, γενόμενος έτσι ένας από τους μακροβιότερους γερουσιαστές στο Κογκρέσο. Μάλιστα, το 2006 εκλέχθηκε ως ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία.

Ως ηγέτης της μειοψηφούσας αρχικά ομάδας στη Γερουσία, ο Mitch McConnell έδειξε από νωρίς τις «σκληρές» προθέσεις του. Δεν συνεργάστηκε σχεδόν ποτέ με την κυβέρνηση Obama ή με τους Δημοκρατικούς γερουσιαστές, επιλέγοντας την αντιπαράθεση για ψηφοθηρικούς λόγους. Είχε δηλώσει ότι θα έκανε τα πάντα, για να μην επανεκλεγεί ο Obama, γι’ αυτόν τον λόγο και μπλόκαρε ή καθυστερούσε την ψήφιση Δημοκρατικών νομοσχεδίων επανειλημμένα.

Η τακτική αυτή συνεχίστηκε και αφότου οι Ρεπουμπλικάνοι πήραν τον έλεγχο της Γερουσίας το 2014. Το Κογκρέσο χαρακτηρίστηκε ως ακραία προβληματικό, καθ’ ότι αποτύγχανε να περάσει νόμους. Η πόλωση ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα αυξανόταν διαρκώς, με τον Mitch McConnell να εποπτεύει στενά τα μέλη της κοινοβουλευτικής του ομάδας, για να αποφύγει οποιαδήποτε συνεργασία με τους Δημοκρατικούς. Ο Mitch McConnell δέχθηκε κριτική ότι καταχράζεται τους δημοκρατικούς θεσμούς και ότι εξαιτίας του το Κογκρέσο είναι δυσλειτουργικό. Η στρατηγική, όμως, αυτή απέδωσε καρπούς, αφού, το 2016, οι Ρεπουμπλικάνοι κατέλαβαν και την προεδρία με τον Donald Trump. Έχοντας την ίδια ιδεολογική προσέγγιση, Trump και McConnell άρχισαν να περνούν νομοσχέδια τα οποία αποδομούσαν τις πολιτικές της κυβέρνησης Obama. Το μόνο ρεπουμπλικανικό νομοσχέδιο που απέτυχε να υπερψηφιστεί ήταν αυτό για το σύστημα υγείας της Αμερικής, το οποίο καταψήφισαν οι Δημοκρατικοί μαζί με 3 Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές, επιφέροντας στον Mitch McConnell τη μοναδική μεγάλη κοινοβουλευτική του ήττα. Ταυτόχρονα, η Γερουσία διόριζε με πρωτοφανείς ρυθμούς συντηρητικούς δικαστές, αυστηρά επιλεγμένους από τον ηγέτη της Γερουσίας. Με αυτόν τον τρόπο, ο Mitch McConnell σφράγισε τη φήμη του αδυσώπητου πολιτικού που έχει ως μόνο σκοπό να επιβάλει στις Η.Π.Α. τη συντηρητική του ατζέντα.

Ο ίδιος ο Mitch McConnell περηφανεύεται για το ιστορικό του στη Γερουσία και δεν τον ενοχλεί που έχει αποκτήσει το παρατσούκλι “Grim Reaper”, δηλαδή ο χάρος της Γερουσίας, καθ’ ότι έχει «σκοτώσει» πολλά νομοθετήματα. Επίσης, δεν δείχνει να τον ενοχλεί ούτε το ότι είναι ο λιγότερο δημοφιλής γερουσιαστής στην αμερικανική επικράτεια, αλλά ούτε η συνεχής κριτική που δέχεται.

Ίσως, όμως, την πιο σφοδρή κριτική, στη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας, να τη λαμβάνει αυτό το διάστημα, εξαιτίας της υποψηφιότητας της Amy Coney Barret για το Ανώτατο Δικαστήριο. Βλέπετε, στις αρχές του 2016, όταν ήταν Πρόεδρος ο Δημοκρατικός Barack Obama και έπρεπε να προτείνει έναν νέο δικαστή για το SCOTUS, ο Mitch McConnell δεν επέτρεψε να πραγματοποιηθεί ούτε ακρόαση του νέου υποψηφίου μπροστά στη Γερουσία. Αιτιολογώντας τη θέση του, ο ηγέτης της Γερουσίας υποστήριξε ότι, επειδή το 2016 ήταν εκλογική χρονιά, ήταν ανεπίτρεπτο να διοριστεί δικαστής στο Ανώτατο Δικαστήριο πριν διεξαχθούν οι εκλογές και επιλέξει ο λαός την πολιτική κατεύθυνση της χώρας. Αυτό το επιχείρημα, βέβαια, ήταν πρωτάκουστο στην πολιτική ιστορία των Η.Π.Α., αφού, από τις απαρχές της αμερικανικής δημοκρατίας, έχουν υπάρξει δικαστές που έχουν διοριστεί στο SCOTUS κατά τη διάρκεια χρονιάς εκλογών. Ο Obama, επομένως, νομιμοποιούταν απολύτως να προτείνει μέσω της Γερουσίας τον διορισμό ενός δικού του υποψηφίου το 2016, πράγμα που ο Mitch McConnell του το στέρησε.

Στον αντίποδα, υπό τον κυβέρνηση Trump, ο ηγέτης της Γερουσίας εφαρμόζει άλλα μέτρα και άλλα σταθμά. Συμπεριφέρεται σαν να μην εμπόδισε ποτέ διορισμό δικαστή στο Ανώτατο Δικαστήριο προεκλογικά, προκειμένου να αποφύγει τις επικρίσεις για τον πιθανό διορισμό της συντηρητικής Amy Coney Barret, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές. Αν μη τι άλλο, αυτή η στάση αντιπροσωπεύει και καταδεικνύει απόλυτα το πολιτικό έργο ενός πανίσχυρου, αλλά και πανούργου ηγέτη της γερουσίας.


ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ


TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Οι ενστάσεις του άρθρου 330 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Της Χαράς Αναστασιάδου, Στο πλαίσιο διεξαγωγής της δίκης, μεγάλη βαρύτητα έχει το ζήτημα των ενστάσεων, καθώς αυτές είναι που καθορίζουν την τύχη της αγωγής. Αποτελούν...

Taiwan’s role in the US-China dispute

By Anna Nguyen, International relations and political science students have learnt about the “Great Powers” during their studies. This term refers to countries that, during...

Αμερικανικές Εκλογές 2020: Το προφίλ των ψηφοφόρων και η «αχίλλειος πτέρνα» του Προέδρου

Του Τάσου Μοσχονά, Με το δεύτερο Προεδρικό debate να αποτελεί παρελθόν, η αποφασιστική μέρα της 3ης Νοεμβρίου για τις Η.Π.Α. πλησιάζει. Η εκλογική αναμέτρηση, που,...

Έτσι προσπαθεί η Aston Martin να «σώσει» το brand της

Του Άρη Κατσίδη, Η Aston Martin για πολλές δεκαετίες ήταν συνδεδεμένη με τον χαρακτήρα James Bond και το brand της θεωρούταν ένα από τα πιο...
Κωνσταντίνος Χαρέμης
Γεννήθηκε το 1997 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι φοιτητής στο τμήμα Νομικής Επιστήμης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί στον κλάδο της εστίασης και στον τραπεζικό κλάδο και έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με το θέατρο. Είναι γνώστης Αγγλικής, Ισπανικής και Ρώσικης γλώσσας και έχει συμμετάσχει σε ημερίδες σχετικά με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.