6.7 C
Athens
Τετάρτη, 3 Μαρτίου, 2021
Αρχική Ιστορία Το Ρεμπελιό των Ποπολάρων (Μέρος Β΄)

Το Ρεμπελιό των Ποπολάρων (Μέρος Β΄)


Της Βάλιας Πλακουδάκη,

Την περίοδο του ρεμπελιού, βρέθηκε στη Ζάκυνθο ο κομισάριος Αντώνιος Τζιβράς, άνθρωπος με έντονη αριστοκρατική συνείδηση. Ο Τζιβράς έδωσε διαταγή στους ποπολάρους να συγκεντρωθούν στην παραλία της Άμμου και να καταγραφούν όλοι για τον στρατό των Cernide. Μάλιστα, απείλησε όσους δεν σκόπευαν να υπακούσουν με αυστηρότατες τιμωρίες. Οι ποπολάροι, όμως, οπλίστηκαν και αρνήθηκαν να καταγραφούν. Ο Τζιβράς προσπάθησε να παρασύρει τους λαϊκούς αντιπροσώπους μακριά από τον συγκεντρωμένο λαό, με απώτερο σκοπό να τους κρεμάσει. Οι ποπολάροι, όταν αντιλήφθηκαν το σχέδιό του, συγκεντρώθηκαν οπλισμένοι με ξύλα έξω από τα σπίτια των ευγενών και τους απείλησαν πως θα τους έκαιγαν ζωντανούς, εάν ο Τζιβράς δεν απελευθέρωνε τους αντιπροσώπους. Έτσι, τα πνεύματα οξύνθηκαν, για ένα διάστημα, στο νησί του Ιονίου, μέχρι την παρέμβαση των ψυχραιμότερων.

Μετά τη μεσολάβηση του Βενετού άρχοντα, Κανάλε, οι ευγενείς κατάφεραν να πείσουν τον Τζιβρά να απελευθερώσει τους λαϊκούς αντιπροσώπους, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τα πάθη. Οι ποπολάροι, έπειτα από αυτά, αντιμετώπισαν τον κομισάριο με διπλωματικότητα και όταν εκείνος βγήκε στη στεριά, τον προσκύνησαν και του ζήτησαν συγχώρεση. Έτσι, ακολούθησε ένα διάστημα ειρήνης στο νησί.

Οι ευγενείς του νησιού έστειλαν πρεσβεία τους στη Βενετία και ζήτησαν να δοθεί στον Γενικό Προβλεπτή των Ιονίων Νήσων, Αντώνιο Πιζάνι, η απαραίτητη εξουσία, για να καταστείλει άμεσα το ρεμπελιό. Ο Πιζάνι έδρασε γρήγορα, φυλακίζοντας τους αρχηγούς του ρεμπελιού. Ωστόσο, οι αρχηγοί δραπέτευσαν και ενώθηκαν με τους υπόλοιπους ποπολάρους, κάτι που δεν θα δώσει μεγάλη πνοή στον αγώνα τους. Τελικά, τον Φεβρουάριο του 1631, το ρεμπελιό φυλλορρόησε. Οι αρχηγοί των εξεγερμένων ποπολάρων εγκατέλειψαν αμέσως το νησί και ο Πιζάνι εξαπέλυσε άγριο κυνηγητό εναντίον τους. Δήμευσε τις περιουσίες των λαϊκών αντιπροσώπων και αρχηγών του λαού, έπειτα κατέστρεψε τα σπίτια τους και απαγόρευσε με θανατική ποινή την εκλογή λαϊκών αντιπροσώπων, καθώς και τις δημόσιες συγκεντρώσεις.

Οι αρχηγοί του ρεμπελιού περιπλανήθηκαν για χρονιά στις τουρκοκρατούμενες περιοχές, όπου οι Τούρκοι τους συνελάμβαναν και τους παρέδιδαν στον Βενετό Μπάυλο της πόλης. Από εκεί, συνέχεια είχε η μεταφορά τους στη Βενετία, όπου δικάζονταν και φυλακίζονταν. Οι διωγμένοι ποπολάροι επέστρεψαν, μετά από αρκετό καιρό, στο νησί τους, όντας κατατρεγμένοι από τις κακουχίες. Μετά την επανάσταση, οι άρχοντες επέστρεψαν στην παλιά τους συμπεριφορά και συνέχισαν να αντιμετωπίζουν τον λαό με ασυδοσία, ενώ επέβαλαν και την καθολική υποχρεωτική στράτευση των ποπολάρων.

Ο αγώνας αυτός, μέσα από το ρεμπελιό, ήταν σπουδαίας σημασίας, σε πανελλήνιο επίπεδο, καθώς δημιούργησε το πρώτο σοβαρό ρήγμα στη φεουδαρχική οργάνωση όλης της επτανησιακής κοινωνίας. Ακόμη, έδωσε τις ρίζες σε ένα δέντρο ιδεών, που θα άνθιζαν αργότερα. Οι ιδέες του θα αποτελούσαν τον βασικό πυρήνα του επτανησιακού πολιτισμού.

Η αποτυχία του ρεμπελιού βασιζόταν σε διάφορους παράγοντες. Αρχικά, οι ποπολάροι δεν διέθεταν τα απαραίτητα όπλα, τα οποία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ουσιαστική απειλή, αλλά ούτε και μετόπισθεν για τον ανεφοδιασμό με έμψυχο και άψυχο υλικό. Επίσης, οι ποπολάροι αγνόησαν τον φυσικό σύμμαχό τους, που δεν ήταν άλλος από τους χωρικούς. Ο σημαντικότερος λόγος, ίσως, που απέτυχε το ρεμπελιό ήταν η απουσία της εθνικής συνείδησης. Ο λαός της Ζακύνθου δεν μπορούσε να συλλάβει την ιδέα μιας αυθύπαρκτης ύπαρξης, χωρίς την ξένη κυριαρχία.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
  • Παρέντης Ευάγγελος, Ιστορία Κεφαλονιάς–Κέρκυρας–Ζακύνθου–Παξών–Λευκάδας, Αθήνα, 1977
  • Κουκκού Ελένη, Ιστορία των Επτανήσων από το 1797 μέχρι την Αγγλοκρατία, Αθήνα, 2001
  • Miller William, Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα (1204–1566), Αθήνα, 1990

 

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Νέα πνοή στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με την επανένταξη των Ηνωμένων Πολιτειών (?)

Του Ανδρέα-Άγγελου Σκόνδρα, Η κυβέρνηση του Joe Biden το τελευταίο χρονικό διάστημα προσπαθεί να επανεξετάσει όλες τις βιαστικές και άσκοπες ενέργειες του προκατόχου της. Οι...

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας

Της Παρής Στεφανή, Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας είναι η ανώτατη εκκλησιαστική αρχή της Εκκλησίας της Ελλάδος, και συγκεκριμένα από το έτος 1923. Πρόεδρός της...

凌遲: Death by a thousand cuts

By Theofanis Fousekis, Throughout the history of our world, there have been many examples where people fought against the ruling class or the opposite. One...

Η έκρηξη της επανάστασης στη Μάνη και οι πρώτες κινήσεις των Μανιατών

Του Γιώργου Δαλακούρα, Η Μάνη, μία από τις σπουδαιότερες και μαχητικότερες περιοχές της Πελοποννήσου, υπήρξε κοιτίδα εξέγερσης και ξεσηκωμού των Ελλήνων. Ο επαναστατικός αναβρασμός της...
Βάλια Πλακουδάκη
Γεννήθηκε το 1994 στην Καλαμάτα. Είναι ιστορικός, απόφοιτη του τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών. Κατοικεί στο Εδιμβούργο από το 2017, όπου ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της. Έχει ειδικευτεί στην σύγχρονη ελληνική και βυζαντινή ιστορία, καθώς και στην Αγγλοσαξονική και Σκωτσέζικη ιστορία της περιόδου 1300-1800. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και ταυτόχρονα ασχολείται με τον εθελοντισμό.