Της Νικολέτας Ζιώγα,

Ο διάσημος Δανός παραμυθάς Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν έλεγε ότι το να ταξιδεύεις είναι να ζεις. Πίστευε ότι το ταξίδι, είτε είναι σύντομο είτε μακρινό, εκτός από μια πράξη προσωρινής απόδρασης από τη στρεσογόνο πραγματικότητα και φυγή από τις συνακόλουθες έγνοιές της, αποτελεί συχνά τρόπο για βαθύτερη και ουσιαστικότερη γνωριμία με τον ίδιο μας τον εαυτό. Στους δύσκολους, σημερινούς καιρούς της οικονομικής κρίσης η λέξη «ταξίδι» συχνά απουσιάζει από το λεξιλόγιο του σύγχρονου Έλληνα, μιας και είναι συνυφασμένη με ένα είδος υπερεκτιμημένης πολυτέλειας, η οποία κατατάσσεται στην κατηγορία των περιττών εξόδων.

Η αντίληψη ωστόσο αυτή, δεν θα μπορούσε να βρίσκεται πιο μακριά από την πραγματικότητα. Για να αποκομίσει κανείς τα οφέλη ενός ταξιδιού δεν χρειάζεται να φτάσει έως τους μεγάλους κοραλλιογενείς υφάλους της Αυστραλίας ή τους τροπικούς παραδείσους που βρίσκονται καταμεσής του Ειρηνικού Ωκεανού. Γιατί ακόμη και οι μικρές σε διάρκεια εξορμήσεις, τις οποίες ορισμένοι συχνά περιφρονούν επιδεικτικά, αποτελούν αναμνήσεις γεμάτες στιγμές ανεξίτηλα χαραγμένες στην ψυχή του ατόμου που προστίθενται στο άλμπουμ της μνήμης και γεμίζουν τις σελίδες της. Αν και ο απόλυτος, καθολικός ορισμός της ευτυχίας είναι δύσκολο να διατυπωθεί, οι περισσότεροι θα συμφωνούσαν στο ότι όσο περισσότερο εμπλουτίζει κανείς τη συλλογή αυτή με ιδιαίτερες στιγμές τόσο πιο κοντά βρίσκεται στην κατάκτηση της πολυπόθητης ευτυχίας.

Τα ταξίδια έχουν το χάρισμα να συνταιριάζουν όλα τα πολύτιμα εκείνα συστατικά στοιχεία που έχει ανάγκη το άτομο για να εξελιχθεί ψυχικά και πνευματικά και ως αποτέλεσμα αυτού να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση, την ολοκλήρωσή του. Η αλλαγή σκηνικού και παραστάσεων αναπόφευκτα συνοδεύεται από καινούργιες εμπειρίες οι οποίες αποτελούν το πλέον αξιόπιστο μέσο ψυχικής ανάπλασης και αναζωογόνησης. Μακριά από τους πιεστικούς ρυθμούς της ζωής που επιβάλλουν οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις, τις ατελείωτες υποχρεώσεις που απομυζούν μέχρι τέλους τα εναπομείναντα ψυχικά αποθέματά του, ο άνθρωπος εξελίσσεται, μορφώνεται, επικοινωνεί ουσιαστικά.

Αναλυτικότερα, η επαφή με άτομα διαφορετικής εθνικής προέλευσης ανοίγει νέους διαύλους επικοινωνίας και επιτρέπει την πολιτιστική μέθεξη του επισκέπτη στον τρόπο ζωής και την κουλτούρα του τόπου. Πρόκειται για έναν ενδεδειγμένο τρόπο διεύρυνσης των πνευματικών οριζόντων, απόκτησης βαθιάς γνώσης αλλά και αποδέσμευσης από στεγανά και στερεότυπα που ενδεχομένως περιορίζουν την πολλαπλότητα στις οπτικές του κόσμου. Το άτομο απαλλάσσεται από τη δογματικότητα, καθώς μαθαίνει να αποδέχεται το διαφορετικό ως κάτι φυσιολογικό και από πολίτης της χώρας του μετουσιώνεται σε πολίτης του κόσμου. Οι αδιάλλακτες συμπεριφορές και οι ρατσιστικές τάσεις μοιάζουν να παίρνουν την κατιούσα με αποτέλεσμα η γενικότερη αντίληψη του ταξιδιώτη για τον κόσμο να διευρύνεται και να αποκτά οικουμενική χροιά.

Ακόμη, τα ταξίδια ως γνωστόν μας βγάζουν από τη λεγόμενη comfort zone ή αλλιώς τη ζώνη άνεσής μας. Από τον ασφαλή δηλαδή και προστατευμένο χώρο μέσα στον οποίο δραστηριοποιείται το άτομο σε ημερήσια βάση. Εντός του χώρου αυτού κυριαρχεί η στασιμότητα και με δυσκολία αναπτύσσεται το νέο. Το γεγονός ότι το άτομο ταξιδεύοντας απομακρύνεται από το οικείο σε εκείνο περιβάλλον, επισκέπτεται μέρη άγνωστα, επικοινωνεί και συναναστρέφεται με τους κατοίκους του αποτελεί σίγουρα τολμηρό βήμα εξόδου από τη ζώνη άνεσής του. Και αυτό επειδή ο ταξιδιώτης κατά τη διάρκεια του ταξιδιού καλείται να λάβει αποφάσεις, να χειριστεί απρόβλεπτες καταστάσεις και να δώσει λύση σε προβλήματα που προκύπτουν. Με τον τρόπο αυτό αποκαλύπτονται σταδιακά τόσο τα δυνατά όσο και τα τρωτά σημεία του χαρακτήρα του, αποκτώντας μια ευκρινέστερη εικόνα για τον εαυτό του.

Σε μια εποχή όπου τα πάντα αποτιμώνται σε χρήμα και η απόκτηση ολοένα περισσοτέρων υλικών αγαθών γίνεται αυτοσκοπός, τα ταξιδιωτικά εισιτήρια δεν φαίνεται να προκαλούν ιδιαίτερη συγκίνηση στο αγοραστικό κοινό. Επειδή εντούτοις η ύλη είναι αναλώσιμη και ευκόλως αντικαταστάσιμη, καλό θα ήταν να αρχίσουμε να επενδύουμε στα όνειρα και στις εμπειρίες, μιας και αυτά θα αποτελέσουν τους πιστούς συνοδοιπόρους μας στην πορεία της ζωής. Με λίγα λόγια λοιπόν ταξιδέψτε… ταξιδέψτε όσο περισσότερο μπορείτε!


Νικολέτα Ζιώγα

Γεννήθηκε το 2001 στην Αθήνα και είναι προπτυχιακή φοιτήτρια του τμήματος Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε του ΕΚΠΑ. Το 2018 συμμετείχε σε μαθητικούς αγώνες επιχειρηματολογίας-αντιλογίας. Μιλάει τέσσερις γλώσσες, λατρεύει τα ταξίδια και είναι υποστηρίκτρια της αρχής: «Μη σταματάς ποτέ να μαθαίνεις».