Της Μαριλίνας Γερασίμου,

Μέσα στο γενικότερο κλίμα της επιστροφής στην κανονικότητα και της σταδιακής άρσης των περιοριστικών μέτρων, εντάσσεται και η επιστροφή στα σχολικά θρανία για τους μαθητές όλων των βαθμίδων, από το νηπιαγωγείο έως το λύκειο. Η επαναλειτουργία των σχολείων υπό τις συνθήκες της αντιμετώπισης μιας πανδημίας είναι προφανώς ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ζήτημα το οποίο απαιτεί ειδική μέριμνα και προσοχή. Έπειτα από έντονες αντιπαραθέσεις σχετικά με τον τρόπο επαναλειτουργίας των σχολείων και τις συζητήσεις περί βιντεοσκόπησης των τάξεων την ώρα του μαθήματος, το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τις σχετικές οδηγίες προκειμένου να εξασφαλισθεί η ασφάλεια της υγείας των μαθητών και των εκπαιδευτικών (παρεμπιπτόντως το σχέδιο με τις κάμερες εγκαταλείφθηκε), και ύστερα από τις απαιτούμενες ενέργειες των Δήμων και των σχετικών φορέων, τα σχολεία ξεκίνησαν τη λειτουργία τους τηρώντας τα απαιτούμενα μέτρα, δίνοντας τέλος σε αυτήν την περίοδο της τηλεκπαίδευσης η οποία φαίνεται ότι είχε αρχίσει να γίνεται αφόρητη για μικρούς και μεγάλους.

Και άνοιξαν τα σχολεία, οι μαθητές επέστρεψαν στις τάξεις τους, οι τελειόφοιτοι είναι πλέον στην τελική ευθεία για τις πανελλήνιες και το μόνο που φαίνεται να θυμίζει την απειλή του ιού είναι οι αποστάσεις των θρανίων των μαθητών. Όμως, ο κορωνοϊός έφερε στην επιφάνεια ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση, κυρίως πρακτικά, τα οποία δε μας είχαν απασχολήσει παλαιότερα και μας βάζουν σε σκέψεις σχετικά με το κατά πόσο είναι επαρκής η μέριμνα για τη δημόσια παιδεία.

Γιατί ενώ στα Γυμνάσια της Αθήνας οι μαθητές δέχονταν επισκέψεις από τον Πρωθυπουργό, την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Δήμαρχο Αθηνών οι οποίοι επιβεβαίωσαν την ομαλή λειτουργία των σχολείων και δήλωσαν ευχαριστημένοι πως οι μαθητές συμμορφώνονται άψογα με τα εφαρμοσθέντα μέτρα, σε άλλες περιοχές της χώρας μας, και κυρίως στα νησιά, οι μαθητές προκειμένου να επανέλθουν στα σχολεία τους έχουν να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερα προβλήματα.

Σε κάποια νησιά για τα οποία σιγά-σιγά ξεκινάει ο αναβρασμός της προετοιμασίας της τουριστικής περιόδου, οι μαθητές οι οποίοι εξυπηρετούνται με λεωφορεία ιδιωτικών εταιριών προκειμένου να μεταφερθούν από το μέρος της κατοικίας τους στο σχολείο, διαπραγματεύονται με τις τελευταίες ώστε να τους παραχωρήσουν έστω ένα λεωφορείο, στο οποίο δε θα έχουν πρόσβαση τουρίστες, για αποκλειστική χρήση του από αυτούς για τη διαδρομή τους από και προς το σχολείο. Επίσης, το διαχρονικό πρόβλημα της απουσίας του απαραίτητου διδακτικού προσωπικού στα σχολεία των νησιών φαίνεται να εντείνεται, καθώς ακόμα και οι υπάρχοντες δάσκαλοι εγκατέλειψαν τα νησιά στην περίοδο της καραντίνας, και τώρα καλούνται να επιστρέψουν, ενώ η εκ νέου αναζήτηση στέγης συμπίπτει με την αρχή της τουριστικής σεζόν, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω καθυστέρηση της έναρξης των μαθημάτων για τις συγκεκριμένες τάξεις, οι οποίες ενδεχομένως δε θα προλάβουν να λειτουργήσουν καν για το υπόλοιπο της σχολικής χρονιάς. Σε άλλα μέρη πάλι, οι σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων αγωνίζονται να καταφέρουν να εξασφαλίσουν τον τακτικό καθαρισμό των τάξεων και κατά τη διάρκεια της ημέρας, όχι μόνο μετά το πέρας των μαθημάτων, για την εξασφάλιση των καλύτερων συνθηκών για τα παιδιά τους.

Έτσι, αυτή η κρίση έφερε για άλλη μια φορά στην επιφάνεια τα ζητήματα που ταλανίζουν τη Δημόσια Παιδεία σε μέρη απομακρυσμένα από την Πρωτεύουσα. Όμως, η κρίση αυτή θα περάσει και οι μαθητές θα επανέλθουν στο καθημερινό σχολικό τους πρόγραμμα και δε θα χρειάζεται πλέον να κρατούν αποστάσεις μεταξύ τους στο διάλειμμα, αλλά στα νησιά θα εξακολουθούν να εξαρτώνται από τις ιδιωτικές εταιρίες για τη μεταφορά τους στο σχολείο, εφόσον δεν υπάρχουν δημοτικά λεωφορεία να τους εξυπηρετήσουν. Και τα παιδάκια του Δημοτικού θα εξακολουθούν να πηγαίνουν στο επταθέσιο σχολείο του νησιού γιατί δεν υπάρχουν αρκετοί δάσκαλοι να καλύψουν όλες τις τάξεις.

Ίσως, λοιπόν, αυτή να είναι μια ευκαιρία να αναθεωρήσουμε τον τρόπο λειτουργίας της Δημόσιας Παιδείας στα απομακρυσμένα μέρη του τόπου μας. Τα σχολεία της χώρας μας δεν περιορίζονται στην Πρωτεύουσα και τη Συμπρωτεύουσα, και για άλλη μια φορά, τίθεται το θέμα των ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση. Δεν αρκεί η ύπαρξη των σχολικών δομών, πρέπει να εξασφαλίζεται και η απρόσκοπτη και αποτελεσματική λειτουργία τους, ώστε όλα τα παιδιά ανά την επικράτεια να απολαμβάνουν στον ίδιο βαθμό και με τον ίδιο τρόπο το αγαθό της δωρεάν παιδείας, που κανένας δεν έχει το δικαίωμα να τους στερεί!


Μαριλίνα Γερασίμου

Γεννημένη το 2001 στην Αθήνα, είναι φοιτήτρια της Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεγαλύτερο πάθος της είναι οι αντιλογίες και ένα πράγμα που δε θα μπορούσε να λείπει από τη ζωή της είναι τα ταξίδια. Μετράει συμμετοχές σε μοντέλα προσομοιώσεων και διεθνή συνέδρια, ενώ στο κέντρο των ενδιαφερόντων της βρίσκονται η μουσική, η τέχνη και τα πολιτικά και κοινωνικά θέματα.