Λίβελος, της 19ης Απριλίου

11
Ο χίπστερ και ο μελλοντικός πρωθυπουργός της χώρας (στη μέση και τέρμα αριστερά αντίστοιχα, για όσους χρειάζονται διευκρίνιση).

Του Αλέξανδρου Ραπακούσιου,

Απόηχος

Το «όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά» μάλλον εξαιρεί τα εν Ελλάδι διαχρονικά τροφοδοτούμενα σενάρια περί πρόωρων εκλογών. Δεν απαιτούνται γνώσεις πυρηνικής φυσικής για να στοιχειοθετηθεί η ύπαρξη αυτών των σεναρίων· αρκεί η υπερπληθώρα εκλογολάγνων που ζουν και αναπνέουν σε μια χώρα μόλις δέκα εκατομμυρίων. Προκειμένου η διύλιση του κώνωπα να παύσει έστω και προσωρινά, ο Πρωθυπουργός φρόντισε να διευκρινίσει σε χθεσινή συνέντευξή του πως δεν προτίθεται να προχωρήσει στη διεξαγωγή εκλογών το φθινόπωρο. Λογικό, αφού κανείς σώφρων πολιτικός, ακόμη κι αν σχεδίαζε κάτι τέτοιο, δε θα το ανακοίνωνε μήνες προτού αυτό πραγματωθεί. Παρ’ όλα αυτά, σημαντικό κομμάτι του σεναριολογικού παζλ θα αποδειχθούν οι εξελίξεις στον τομέα της οικονομίας, ο οποίος με τη σειρά του θα διαμορφωθεί με βάση την επερχόμενη εικόνα της αγοράς εργασίας και τον βαθμό της ύφεσης στον απόηχο της πανδημίας. Πριν αυτά προλάβουν να γίνουν αισθητά στην τσέπη του πολίτη και προτού ένα πιθανό δεύτερο κύμα της πανδημίας ξεσπάσει το φθινόπωρο, ο στρατηγικός σχεδιασμός του κ. Μητσοτάκη ίσως καταστήσει εκμεταλλεύσιμη την ανακύπτουσα χρονική συγκυρία, στη λογική του «ή τότε ή ποτέ». Στα παραπάνω συνυπολογίζεται πως ο κ. Μητσοτάκης εξέρχεται από συνθήκες που πέτυχαν να συσπειρώσουν και να διευρύνουν το ακροατήριό του, όπως τουλάχιστον αποτυπώνεται δημοσκοπικά.

Ορίζοντας

Στο πλαίσιο αυτό, στη θετική περίπτωση όπου η διάρκεια της μεταβατικής περιόδου των σκληρών αναπροσαρμογών στην οικονομία έχει μονοετή ορίζοντα, το σενάριο της πρόωρης προσφυγής στην κάλπη πιθανόν να παρακαμφθεί. Στην έτερη εκδοχή, όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρίνεται απίθανο να διανύσει το υπόλοιπο της θητείας του υπό το βάρος μιας μακροπρόθεσμης οικονομικής καταιγίδας, με την αντιπολίτευση στο παρασκήνιο να συσσωρεύει δυσαρεστημένους στο καταφύγιό της. Τούτων δοθέντων και προκειμένου να εξυπηρετήσει δύο επιπλέον περιφερειακούς σκοπούς, το κάψιμο της απλής αναλογικής και την ενίσχυση της εσωκομματικής αντιρρησίας κατά του κ. Τσίπρα, η επιχειρηματολογία εκείνων στο Μέγαρο Μαξίμου που εισηγούνται κάλπες στον Πρωθυπουργό συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες υιοθέτησης και από τον ίδιο.

Διακύβευμα

Οι ως άνω περιπτώσεις, εκτός ως χρήσιμες παράμετροι για το προς τα πού κλίνει ο Πρωθυπουργός, λειτουργούν επίσης ως βάση για το κατά πόσο εθνικά έντιμη θα χαρακτηριζόταν πιθανή πρόωρη διεξαγωγή εκλογών. Με άλλα λόγια, εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέξει την εκλογική αντιπαράθεση εντός του έτους, γνωρίζοντας πως ο «οικονομικός Αρμαγεδών» αποδειχθεί ηπιότερος των προβλέψεων και βραχυπρόθεσμα ανατρέψιμος, τότε η προσφυγή στην κάλπη θα υπαγορευθεί από κριτήρια καθαρά κομματικά. Στον αντίποδα, εάν η απαισιοδοξία περί του οικονομικού κλίματος καταστεί πραγματικός πυρήνας της μετέπειτα εθνικής πορείας, οι πρόωρες κάλπες δε θα τύχουν παρεξήγησης. Ανεξαρτήτως του εν δυνάμει υιοθετημένου αφηγήματος περί ψήφου εμπιστοσύνης για τον χειρισμό των απανωτών κρίσεων ασφάλειας και υγείας, πραγματικό διακύβευμα της κάλπης θα αποτελέσει ο χειρισμός της τρίτης και μακρύτερης (χρονικά). Για τους λόγους αυτούς, η ξεδίπλωση των κομματικών προγραμμάτων για τον διαχειρισμό της και η επιλογή των εργαλείων –που θα χρησιμοποιηθούν με στόχο την κατανομή των βαρών– από τους πολίτες, θα ήταν μία πολιτική απόφαση δίκαιη, απότοκο της οποίας μία επικαιροποιημένη λαϊκή εντολή.

Εργαλεία

Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, μιλώντας σε συνέντευξή του για την ευρωπαϊκή αντιμετώπιση της πανδημίας, τόνισε πως «χρειαζόμαστε ταχεία βοήθεια χωρίς εργαλεία βασανισμού, όπως η τρόικα ή τα σκληρά μέτρα λιτότητας» (Χ. Μάας, 11.04). Η δήλωσή του ακούγεται αδιανόητη· κυρίως, επειδή αμέλησε να ευθυγραμμιστεί με την πτέρυγα των εγχώριων γραφικών σαδομαζοχιστών με τις αλήστου μνήμης ατάκες για το πώς τα επιβληθέντα αντιαναπτυξιακά προγράμματα λιτότητας ήταν λίγο πολύ «ευτυχία για τον τόπο» (Θ. Πάγκαλος, 23.11.2010) και πως στους υπογραφέντες αξίζει να «[…] ανάψουμε ένα κερί σε όσους ψηφίσαμε τα μνημόνια» (Αδ. Γεωργιάδης, 12.04). Δε χρειάζεται κάποιος να αποτελεί μέλος μυστικιστικής λέσχης φωστήρων προκειμένου να αντιληφθεί τον συμβολισμό της έκφρασης «εργαλεία βασανισμού». Μπορεί κάλλιστα να παραπεμφθεί και σε σχετικά πρόσφατες δηλώσεις των πρωταγωνιστών εκείνης της εποχής –Κρ. Λαγκάρντ, Γερ. Ντάισεμπλουμ κ.ο.κ.– που αφορούν τα λάθη, τις παραλείψεις και τις στρεβλώσεις των προγραμμάτων στήριξης, τα οποία με εξαίρεση μερικές μεταρρυθμιστικές τομές, συνετέλεσαν καίρια σε περαιτέρω οικονομική καθίζηση, επιτελώντας έναν αντίθετο ως προς την ευαγγελιζόμενη ανάπτυξη ρόλο. Εν αντιθέσει με τους εξωτερικούς παράγοντες, οι εσωτερικοί φαίνεται πως θα αργήσουν πολύ να προβούν σε τέτοιου είδους διαπιστώσεις.

Κτήμα

Πασχαλινή στήλη δίχως τον εθνικό γελωτοποιό δε νοείται. Με χαρά ανακοινώνω, λοιπόν, πως ο Ύπατος Αρμοστής του Ε.Ο.Π.Τ. (Ελληνικός Οργανισμός Προστασίας των Τσίρκων) ξανακτύπησε με νέο εισαγωγικό εμπόρευμα. Μετά την επιτυχημένη αντιγραφή Αμερικανού τηλε-ευαγγελιστή, έμπορα αλοιφών κατά του κορωνοϊού, αυτήν τη φορά επέλεξε να μη ψάξει μακριά. Σκεπτόμενος πως η μπούρδα περί ανώτερου DNA δε δύναται να καταστεί αποκλειστικό κτήμα Τούρκων στρατευμένων επιστημόνων, αποφάσισε να το σχηματοποιήσει στην ελληνική του εκδοχή. «Η Ιταλία είχε τεράστιες απώλειες στον Βορρά. Στον Νότο, η θνησιμότητα από τον κορωνοϊό είναι απειροελάχιστη […]. Ή στη Μεγάλη Ελλάδα […] είναι διαφορετικό το DNA των ανθρώπων… τώρα θα μου πείτε τι εννοείς Μεγάλη Ελλάδα. Δεν ξέρω τι εννοώ, αυτό σας λέω, αυτό ισχύει. Τι να κάνουμε τώρα… Το DNA παίζει ρόλο, το λένε όλοι» (Κυρ. Βελόπουλος, 13.04). Βέβαια, εκτός του Ύπατου Αρμοστή και των υπόλοιπων μελών του Ε.Ο.Π.Τ., κανείς άλλος δεν το «λέει». Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Χρόνια πολλά!


Αλέξανδρος Ραπακούσιος

Είναι τεταρτοετής φοιτητής του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Έχει συμμετάσχει σε εγχώρια και ευρωπαϊκά μοντέλα προσομοίωσης, ενώ το ενδιαφέρον του εντοπίζεται, εκτός των διεθνών σχέσεων, στην πολιτική επικοινωνία και τη δημοσιογραφία. Μεγάλο κεφάλαιο αποτέλεσε η διετής συμμετοχή του στο Διοικητικό Συμβούλιο της SAFIA, από όπου και αποκόμισε πολύτιμες εμπειρίες και φιλίες. Μέσω του OffLine Post, αρθρογραφεί κυρίως για την εγχώρια πολιτική σκηνή.