25.9 C
Athens
Σάββατο, 8 Μαΐου, 2021
Αρχική Διεθνή What doesn’t kill you makes you…greener

What doesn’t kill you makes you…greener


Της Ματίλντας Γεωργελέ,

Αμφιλεγόμενο πολιτικό κόμμα, με ασυμβίβαστη ιδεολογία, αδέσμευτο πνεύμα και ξεχωριστή οικολογική πολιτική αντίληψη. Ο λόγος φυσικά για τους Πράσινους της Γαλλίας, οι οποίοι έχουν αποδείξει με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι η θέση τους στη γαλλική κοινωνία κάθε άλλο παρά παροδική και εφήμερη είναι. Το πρώτο βήμα της εδραίωσής τους ήρθε με τις Ευρωεκλογές του 2019, στις οποίες κατόρθωσαν να κατακτήσουν την τρίτη θέση με ποσοστό 12,7% καταλαμβάνοντας 13 έδρες και αποδεικνύοντας έτσι, ότι τα ζητήματα της οικολογίας και της αειφορίας που άπτεται το κόμμα τους είναι διόλου ευκαταφρόνητα από τον γαλλικό λαό. Μπροστά σε αυτή την ανέλπιστη αλλά και ιστορική νίκη, ο πρόεδρος των Πρασίνων της Γαλλίας, Γιανίκ Ζαντό, σημείωσε ότι η τρίτη αυτή θέση που κατέλαβαν σηματοδοτεί την επιθυμία των Γάλλων πολιτών να μεταθέσουν την οικολογία στον πυρήνα της ζωής τους και ταυτόχρονα δεσμεύτηκε το κόμμα του να αποτελέσει την εναλλακτική επιλογή στη φιλελεύθερη τεχνοκρατία και σε κάθε μορφή λαϊκισμού. Πυρήνας του πολιτικού του σχεδιασμού όπως ο ίδιος σημείωσε, είναι η μάχη έναντι της άκρας δεξιάς βασισμένη σε ένα ισχυρό και κραταιό σχέδιο με κέντρο την οικολογία και την αλληλεγγύη. Το δεύτερο βήμα αποτέλεσαν φυσικά, οι δημοτικές εκλογές της 15ης Μαρτίου όπου παρά την ελάχιστη συμμετοχή λόγω της απειλής του κορωνοϊού, οι Πράσινοι αποτέλεσαν τους μεγάλους νικητές της αναμέτρησης αφού σε ορισμένες περιοχές συγκέντρωσαν ποσοστά έως και 44%. Αναλυτικά, στη Γκρενόμπλ συγκέντρωσαν το 44% των ψήφων, στο Μπορντό το 34%, στη Λυών το 29% και στο Στρασβούργο το 26,7%. Αντίστοιχα μεγάλα ποσοστά κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν στην Τουλούζ, τη Μπεζανσόν και την Τούρ. Ας πάρουμε όμως, τα γεγονότα με τη σειρά και ας δούμε πώς και υπό ποιες συνθήκες δημιουργήθηκε αυτό το κόμμα, του οποίου η δυναμική σήμερα έχει μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της Ευρώπης.

Το κόμμα των Πρασίνων της Γαλλίας ιδρύθηκε το 1984 ύστερα από την συνένωση των δυο οικολογικών κομμάτων της εποχής και για μια δεκαετία κατόρθωσε να διατηρήσει την απόλυτη αυτονομία του χώρου με κυρίαρχο δόγμα τη ρήση «ούτε δεξιά, ούτε αριστερά αλλά μπροστά». Ηγετική φυσιογνωμία της εποχής ήταν ο Αλσατός πολιτικός Αντουάν Βατσέρ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της αρχηγίας του κατόρθωσε να πετύχει για το κόμμα τα καλύτερα έως τότε εκλογικά ποσοστά, συγκεντρώνοντας μάλιστα το 10,5% των ψήφων στις Ευρωεκλογές του 1989. Δύσκολη στιγμή αποτέλεσε το 1990 όταν η δημιουργία ενός νέου κόμματος της “Γενιάς Οικολογία” οδήγησε στην διάσπαση του οικολογικού χώρου. Ωστόσο, παρά τη διαίρεση αυτή οι δυο σχηματισμοί κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν 13,9% των ψήφων στις περιφερειακές εκλογές. Η συνένωση και η συμμαχία τους όμως, στις βουλευτικές εκλογές του 1993 υπό το προσωνύμιο “Οικολογική Αντάντ” δεν έφερε ανάλογα αποτελέσματα, αφού δεν κατόρθωσε να κερδίσει ούτε μια έδρα. Η εκλογική αυτή πανωλεθρία του 1993 συνετέλεσε στην αναθεώρηση της πολιτικής στρατηγικής του κόμματος μέσω της διεύρυνσης της πολιτικής του βάσης. Έτσι, στο κόμμα εντάχθηκαν αριστεροί οικολόγοι όπως η Κοκκινοπράσινη Εναλλακτική και πραγματοποιήθηκε συμμαχία με την αριστερά δηλαδή με κομματικούς σχηματισμούς πλαισιωμένους από σοσιαλιστές, κομμουνιστές και ριζοσπάστες. Οι δραστικές αυτές κινήσεις επέφεραν σαφώς αποτελέσματα και συνέδραμαν στην εκλογή τους το 1997 στη Βουλή με την Υπουργό Περιβάλλοντος μάλιστα, να προέρχεται από τον σχηματισμό τους. Τα επόμενα δέκα χρόνια είχαν αρκετά σκαμπανεβάσματα για τους Πράσινους, οι οποίοι στο διάστημα αυτό εισήλθαν στη Βουλή μόνο μια φορά το 2002, όπου παρά την γενικευμένη ήττα της αριστεράς εκείνη την χρονιά κατόρθωσαν να οριοθετηθούν ως μια πιο ανεξάρτητη πολιτική κίνηση σημειώνοντας αρκετές επιτυχίες και αργότερα στις περιφερειακές εκλογές και τις Ευρωεκλογές του 2004. Το 2007 αποτέλεσε καταστροφική χρονιά για το κόμμα καθώς ηττήθηκε τόσο στις Προεδρικές όσο και στις βουλευτικές εκλογές, θέτοντας επί τάπητος θεμελιώδη ζητήματα επαναπροσδιορισμού της λειτουργίας, οργάνωσης και δομής του σχηματισμού. Το 2009, ήταν μια καλή χρονιά, αφού κέρδισαν 14 έδρες στην Ευρωβουλή καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Το πιο μελανό σημείο στην έως τώρα πορεία των Πρασίνων αποτέλεσε το 2015, καθώς στις περιφερειακές εκλογές συγκέντρωσαν μόλις το 6,81 % των ψήφων, ποσοστό μικρότερο κατά 6 ολόκληρες μονάδες από το αντίστοιχο που είχε συγκεντώσει το 2010, με βουλευτή του κόμματος να υπογραμμίζει την απογοήτευση και την θλίψη της για τον καταποντισμό που υπέστη το κόμμα.

Αναφορικά με την ιδεολογία των Πρασίνων, στον πυρήνα της πολιτικής τους ιδεοσυγκρασίας έχουν το περιβάλλον και την προστασία αυτού μέσω ποικίλων τρόπων, όπως τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας και την ανάπτυξη της βιώσιμης γεωργίας. Στον οικονομικό τομέα στοχεύουν στη δημιουργία «πράσινων θέσεων εργασίας», υποστηρίζοντας ταυτόχρονα έναν φόρο άνθρακα αυξάνοντας επίσης, προοδευτικά τα επίπεδα φόρου για τα υψηλά εισοδήματα. Υποστηρίζοντας σθεναρά τον «διαφοροποιημένο φεντεραλισμό» ο οποίος θα μεταβίβαζε σημαντικές αρμοδιότητες και εξουσίες σε διάφορες περιοχές της Γαλλίας, τάσσονται υπέρ της πολιτικής μεταρρύθμισης συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ψήφου για τους αλλοδαπούς καθώς και της ισότητας φύλων στην πολιτική και την ηγεσία.

Κλείνοντας λοιπόν, είναι φανερό ότι το κόμμα των Πρασίνων περνώντας μέσα από έναν κυκεώνα δυσκολιών, αποτυχιών, αμφισβητήσεων, αναθεωρήσεων και ανακατατάξεων είναι εδώ ενωμένο και πολύ δυνατό. Μπορεί ο δεύτερος γύρος των περιφερειακών εκλογών του 2020 να αναβλήθηκε και ο πρώτος να επισκιάστηκε από τον κορωνοϊό, όμως ένα είναι το σίγουρο, ότι οι μεγάλοι νικητές αυτών είναι φυσικά οι Πράσινοι αποδεικνύοντας περίτρανα πως “what doesn’t kill you makes you… greener”.


 

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Ισπανία: H κυριαρχία της «Τραμπικής Δεξιάς» στη Μαδρίτη και η υποστήριξη της ακροδεξιάς 

Της Μαρίλιας Κατσιβελάκη, Το Λαϊκό Κόμμα φαίνεται να σάρωσε στις περιφερειακές εκλογές στη Μαδρίτη, καταλαμβάνοντας 65 από τις 136 έδρες. Ωστόσο, το συντηρητικό κόμμα της...

Πολιτιστική Πολιτική: Από τη μεταπολιτευτική εκκίνηση στην εποχή της πανδημίας

Της Θεοδώρας Αγγελοπούλου, Η Μεταπολίτευση, ως χρονική στιγμή μετάβασης από το δικτατορικό καθεστώς στο δημοκρατικό αλλά και ως μία κοινωνικοπολιτική περίοδος αλλαγής, εκσυγχρονισμού και εκδημοκρατισμού...

Fe-Memorance: Ντέινα Πλέιτο

Της Ραφαέλας - Γεωργίας Τσιμτσιλή, Η Ντέινα Πλέιτο ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Έγινε γνωστή με τον ρόλο της Κίμπερλι στην κωμική σειρά "Different Strokes",...

Κολομβία: Συνταγματικός εκτροχιασμός

Της Παναγιώτας Χριστοδουλοπούλου, Χιλιάδες πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους διάφορων πόλεων κατά μήκος της Κολομβίας, διαμαρτυρόμενοι για τη νέα φορολογική μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση της...
Ματίλντα (Σταματίνα) Γεωργελέ
Είναι τριτοετής φοιτήτρια Διεθνών και Ευρωπακών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την παρούσα στιγμή βρίσκεται στο Παρίσι, όπου έχει επιλεγεί να φοιτήσει μέσω Εράσμους στο Πανεπιστήμιο Paris 1 Panthéon Sorbonne στο τμήμα του Διεθνούς Δικαίου. Tην περίοδο Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου, βρισκόταν στις Βρυξέλλες οπου πραγματοποίησε πρακτική άσκηση στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην ΕΕ με αντικείμενο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Έχει συμμετάσχει σε πληθώρα σεμιναρίων και συνεδρίων Προσομοίωσης Ηνωμένων Εθνών όπως το HARVARD WORLD MUN στη Μαδρίτη, το FWWMUN (στη Νεα Υόρκη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ), καθώς και στο European Youth Debate υπό την αιγίδα του Πανεπιστήμιου Βοcconi στο Μιλάνο. Κατά την περσινή χρονία συμμετείχε ως βουλευτής στο 22 ΠΚΝ.Ομιλεί 4 γλώσσες, Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά σε επίπεδο μητρικής και Κινέζικα σε επίπεδο Lower. Είναι λάτρης της ιστιοπλοϊας καθώς και του χειμερινού σκι.