Της Δήμητρας Παπαδοπούλου,

Είμαστε τελικά με τίποτα ευτυχισμένοι;

Το άρθρο θα μπορούσε ξεκινήσει και να τελειώσει με ένα απλό «με τίποτα». Παρ’ όλα αυτά, κρίνεται σκόπιμο να αναλυθεί η ανθρώπινη εγκεφαλική διαδικασία, η οποία μας κάνει να νιώθουμε ευτυχισμένους σε συνδυασμό με το αίτιο το οποίο προκαλεί το αίσθημα αυτό.

Εάν μπορούσαμε να κάνουμε εικόνα και να αποτυπώσουμε την ψυχοσύνθεση της κοινωνίας μας σήμερα, θα βλέπαμε ανθρώπους βιαστικούς, αγχώδεις, καταβεβλημένους από την καθημερινή ρουτίνα και το άγχος της επιβίωσης. Δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε με τις καταστάσεις τις οποίες προκαλούν μιζέρια στη ζωή μας, έχει νόημα όμως να σταθούμε στο τι θεωρούμε εμείς ευτυχία. Τι είναι αυτό που μπορεί να μας κάνει να πούμε «Ναι, τώρα μάλιστα. Είμαι καλά. Νιώθω ευτυχισμένος»;

Η έλλειψη χαράς στη ζωή μας προκύπτει τόσο από εξωγενείς συνθήκες, όσο και από τη διαχείριση ημών των ιδίων. Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση, το θέμα είναι ότι με τους ρυθμούς που μας επιβάλλει η ίδια η σύγχρονη ζωή, βλέπουμε τα πράγματα επιφανειακά και βραχυπρόθεσμα. Ασχολούμαστε με τις λεπτομέρειες, στεκόμαστε σε πράγματα ασήμαντα χωρίς πολλές φορές να διακρίνουμε το τι είναι σημαντικό και τι δεν είναι. Δίνουμε την ίδια βαρύτητα σε όλα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κατασπαταλάμε μεγάλο μέρος της ενέργειας μας στο να βάλουμε ένα πρόγραμμα στην καθημερινότητα. «Πότε θα προλάβω να μαγειρέψω; Τι ώρα έχει το παιδί φροντιστήριο; Άργησα να φύγω από τη δουλειά σήμερα, θα προλάβω να πάω για ψώνια;»Βέβαια, δεν είναι λίγες οι φορές που οι ίδιοι μας μας αρνούμαστε ένα εισιτήριο προς την έστω προσωρινή αίσθηση της ευτυχίας. Σε έναν κόσμο που πλέον είναι τόσο εύκολο να μεταφερθούν τα νέα και να δεις το σκληρό πρόσωπο της ανθρωπότητας, αντί να νιώθουμε ευτυχείς και τυχεροί που δεν βρισκόμαστε σε μια δυσμενή θέση χωρίς σπίτι, χωρίς υγεία, χωρίς φαγητό, το γεγονός ότι όλοι έχουν πάρει το καινούριο iPhone 11 Pro και εμείς όχι μπορεί να μας προβληματίσει.

Και θα ρωτήσω εγώ τώρα συμφωνώντας. Γιατί να είσαι χαρούμενος φίλε συνάνθρωπε από τη στιγμή που βομβαρδίζεσαι καθημερινά από άγχος, πανικό και προβλήματα; Πως θα είσαι με το χαμόγελο στα χείλη όταν η ίδια η ζωή δε σε αφήνει και σε κρατάει σε μια συνεχή εγρήγορση για βιοπάλη;

Η απάντηση είναι:«Ζήσε τη στιγμή». Συγκεκριμένες κλισέ εκφράσεις τύπου «dream big», «you only liveo nce» και «seize the day», μπορεί να δημιουργούν μια αίσθηση έξω-πραγματισμού, αλλά κρύβουν ένα βαθύτερο νόημα. Αυτό είναι το να βλέπουμε τα πράγματα πιο σφαιρικά. Το να ζεις το τώρα είναι πολύ πιο σημαντικό από το να προβληματίζεσαι για το μέλλον. Γιατί το μέλλον θα έρθει, το τώρα όμως ποτέ πάλι. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει να αφήνεις τα πράγματα στην τύχη τους χωρίς καμία προσπάθεια για μελλοντικές καταστάσεις, αλλά η έμφαση δίνεται στο να μην αμελούμε στιγμές του παρόντος.

Τα προβλήματα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Ακόμα και ο πιο αναίσθητος άνθρωπος στη γη έχει προβλήματα. Σημαντικά ή μη, είναι αναπόφευκτα. Το να μην επιτρέπεται, όμως, η επιρροή της τοξικότητας τους σε εμάς είναι εφικτό.

Για αυτό ρίξε ένα χαμόγελο. Ακόμα και την στιγμή που είσαι με το αυτοκίνητο στην τρελή κίνηση, γέλα και πες «θα περάσει». Βάλε τη θετικότητα στη ζωή σου. Όταν έχεις μια επιτυχία, γιόρτασε. Και όταν δεν έχεις, γιόρτασε διπλά γιατί τουλάχιστον προσπάθησες και αυτό είναι που μετράει. Όταν είσαι στη δουλειά και βλέπεις πελάτες εκνευρισμένους χαμογέλα και πες καλημέρα. Μπορεί να μην έφτιαξες τη μέρα σου, αλλά ενδέχεται να έφτιαξες τελικά τη δική τους.

Η ζωή θέλει χαμόγελο. Γιατί όπως λένε και οι φίλοι μας οι Γάλλοι «La vie est belle».


Δήμητρα Παπαδοπούλου

Γεννημένη το 1996. Σπουδάζει στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με κατεύθυνση στις διεθνείς σχέσεις. Ασχολίες της, η πολυποίκιλη ανάγνωση βιβλίων, η μουσική και οι ξένες γλώσσες.