21.6 C
Athens
Τρίτη, 11 Μαΐου, 2021
Αρχική Ευρώπη All that glitters is not gold or Sylver

All that glitters is not gold or Sylver


Της Ματίλντας Γεωργελέ,
Ο λόγος, φυσικά, για τη Σιλβί Γκουλάρντ, τη φαινομενικά πανίσχυρη Γαλλίδα, το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την επικράτησή της στον μαραθώνιο των ακροάσεων των υποψηφίων Ευρωπαίων Επιτρόπων, οι οποίοι αναμένεται να αναλάβουν καθήκοντα για πέντε χρόνια την 1η Νοεμβρίου. Κι όμως, η πρώην Ευρωβουλευτής και πρώην Υπουργός Άμυνας της Γαλλίας, παρά την ακρόαση των 3 ωρών, τις 50 σελίδες γραπτών απαντήσεων σε ερωτήσεις των βουλευτών του ΕΚ σχετικά με χαρτοφυλάκιο της εσωτερικής αγοράς, άμυνας τεχνολογίας που είχε αναλάβει και με άλλα ζητήματα προσωπικού χαρακτήρα, καθώς και τα 90 επιπλέον λεπτά εξηγήσεων στις απαντήσεις αυτές, δεν κατάφερε να πείσει τις τρεις κοινοβουλευτικές επιτροπές για την καταλληλότητά της για τη θέση αυτή.

Η απόρριψή της αυτή αδιαμφισβήτητα δεν αποτελεί ένα γεγονός τυχαίο και συμπτωματικό, μια πράξη βεβιασμένη του ΕΚ, όπως πολλοί θα βιαστούν να την χαρακτηρίσουν, αντιθέτως πηγάζει από γεγονότα του παρελθόντος που επ’ ουδενί μπορούν να θεωρηθούν αμελητέα. Ας πάρουμε, όμως, τα γεγονότα με τη σειρά. Το 2009 η Σιλβί Γκουλάρντ εξελέγη για πρώτη φορά στην καριέρα της Ευρωβουλευτής με το κόμμα MODEM (Mouvement Democrat)  και κατόρθωσε να διατηρήσει τη θέση της αυτή έως και το 2017.

Ακόμη, μετά τη λήξη της θητείας της στα έδρανα των Βρυξελλών, ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, της πρότεινε και ταυτόχρονα της εμπιστεύτηκε το χαρτοφυλάκιο της Άμυνας, το οποίο φυσικά η ίδια δέχθηκε. Η θητεία της, όμως, στον υπουργικό θώκο διήρκησε ελάχιστα, αφού 1 μήνα αργότερα αναγκάστηκε να παραιτηθεί, αφού ήρθε στην επιφάνεια ότι αφενός είχε αμφιλεγόμενες και αδιαφανείς εργασιακές και οικονομικές σχέσεις με βοηθούς του ΕΚ και αφετέρου ότι κατά τη διάρκεια της θητείας της ως Ευρωβουλευτής εργαζόταν ταυτόχρονα στο Αμερικανικών συμφερόντων think tank, ονόματι Berggruen, λαμβάνοντας ως αμοιβή 10.000 ευρώ τον μήνα.

Τα δύο, λοιπόν, αυτά γεγονότα ήταν αρκετά για να μετατρέψουν μια κατά τα άλλα συνηθισμένη ακρόαση υποψηφίου Επιτρόπου, σε ένα ανελέητο σφυροκόπημα και καταιγισμό ερωτήσεων –όχι επαγγελματικών και σχετικών με το χαρτοφυλάκιό της- αλλά προσωπικών. Σε όλα τα ερωτήματα αυτά η Σιλβί Γκουλάρντ απαντούσε εμφατικά: «Είμαι απολύτως καθαρή», ξεκαθαρίζοντας ότι για την πρώτη της κατηγορία όλα τα χρήματα που είχε χρησιμοποιήσει είχαν επιστραφεί, θεωρώντας την υπόθεση ζήτημα ανθρωπίνων πόρων και όχι νομικό. Για τη δεύτερη κατηγορία τόνιζε ότι η ενασχόλησή της με το ίδρυμα Berggruen έγινε με τρόπο διαφανή και νόμιμο, χωρίς να παραβιάζεται κανένας θεμελιώδης νόμος η κανόνας. Παρ’ όλα αυτά, όμως, παρά τη σθεναρή προσπάθειά της να αποδείξει ότι όλες της οι πράξεις διενεργήθηκαν με σύνεση και διαφάνεια, κατόρθωσε να συγκεντρώσει μόλις 29 θετικές ψήφους από τους συνολικά 89 συμμετέχοντες Ευρωβουλευτές, χάνοντας έτσι χωρίς καμία αμφιβολία την ευκαιρία της να βρεθεί στο Πάνθεον των εκλεκτών της ΕΕ.

Αδιαμφισβήτητα, οι ίδιες οι προσωπικές της πράξεις συνετέλεσαν στην απόρριψή της για τη θέση του Επιτρόπου, όμως αξίζει να αναζητηθούν τα αίτια και στις γενικότερες ανακατατάξεις και ισορροπίες που επικρατούν στη γεωπολιτική σκακιέρα της ΕΕ. Δύο ιδιαίτερα ισχυρά και πιθανά ενδεχόμενα του προστιθέμενου εχθρικού κλίματος προς την Σιλβί Γκουλάρντ είναι τα εξής. Αρχικά, το νέο και ανερχόμενο Αντί-Μακρόν κλίμα, όπως πολλοί το χαρακτηρίζουν. Με την Άνγκελα Μέρκελ να βρίσκεται στη δύση της καριέρας της,  ο Γάλλος ηγέτης έχει αναδειχθεί ως ο αδιαφιλονίκητος ισχυρός μέτοχος της Ευρώπης. Πρόκειται για τον Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος αν και εμπόδισε τους Ευρωβουλευτές να εκλέξουν έναν δικό τους πρόεδρο για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη συνέχεια οργάνωσε τον διορισμό, όχι μόνο της Ούρσουλα βον ντερ Λάιεν, της ισχυρής Βελγίδας με το όραμα της κραταιάς και ενωμένης Ευρώπης, αλλά και της συμπατριώτισσάς του, Κριστίν Λαγκάρντ ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Με γνώμονα τα προαναφερθέντα, πολλοί Ευρωβουλευτές θέλησαν με τη μοναδική δύναμη της ψήφου τους να μειώσουν λίγο την ισχύ του Εμανουέλ Μακρόν, απορρίπτοντας την προσωπική του αγαπημένη και εκλεκτή Σιλβί Γκουλάρντ. Ύστερα, το δεύτερο ενδεχόμενο, αυτό της εκδίκησης του Μάνφρεντ Βέμπερ[1], όπως πολλοί αρέσκονται να το αποκαλούν. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η Σιλβί Γκουλάρντ, εκτός από εκλεκτή του Εμανουέλ Μακρόν ήταν και της Ούρσουλα βον ντερ Λάιεν, εκείνης δηλαδή που στην ουσία πήρε οριακά την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μέσα από τα χέρια του Γερμανού Βέμπερ. Στο γεγονός αυτό, έρχεται να προστεθεί και το αμφιλεγόμενο tweet που αναρτήθηκε από την επιτροπή Νομικών Υποθέσεων του ΕΛΚ/ΕΡΡ και ύστερα διαγράφηκε, το οποίο υποτίθεται ότι έπρεπε να παραμείνει κρυφό και αναφέρει: «θα τη σκοτώσουμε στην ψηφοφορία αργότερα αλλά δε λέμε τίποτα έως τότε», γεγονός που αποδεικνύει το ολιστικά αρνητικό κλίμα του ΕΛΚ/ΕΡΡ προς την Σιλβί Γκουλάρντ.

Το βασικό ερώτημα που ανακύπτει στην προκειμένη περίπτωση είναι κατά πόσο αυτή η απόρριψη της θεωρητικά πανίσχυρης Σιλβί Γκουλάρντ, αλλά και ταυτόχρονα η πιο ανώδυνη της Ρουμάνας σοσιαλίστριας, Ροβάνα Πλαμπ και του Ούγγρρου Συντηρητικού Λάσλο Τροτσάνι για οικονομικές συγκρούσεις συμφερόντων, επηρεάζουν το νέο οικοδόμημα και τη νέα προοπτική που επιδιώκει να δημιουργήσει η πρόεδρος βον ντερ Λάιεν. Το βέτο κατά της Σιλβί Γκουλάρντ αποτελεί εξίσου αποτυχία για την Πρόεδρο, η οποία μόλις ξεπερνά σταδιακά την οριακή επιβεβαίωσή της. Αυτή η διόλου θετική επίδειξη ισχύος από μια κοινοβουλευτική επιτροπή υπογραμμίζει τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει η κυρία βον ντερ Λάιεν στην οικοδόμηση κοινοβουλευτικών συνασπισμών πίσω από τις νομοθετικές προτάσεις της επιτροπής, καθότι ένα απρόβλεπτο ΕΚ αδιαμφισβήτητα καθιστά τη χάραξη πολιτικής πιο δύσκολη και δυσλειτουργική.

Η λάμψη από τον ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης, από την επισταμένη γνώση επάνω στα θέματα του χαρτοφυλακίου της, από τις εργασιακές της κατακτήσεις και από τα επιτεύγματά της, δε θάμπωσε το ΕΚ, αντίθετα το τύφλωσε και το εξόργισε, αποδεικνύοντας έτσι περίτρανα για ακόμα μια φορά ότι όντως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός, και στην περίπτωση της Sylvie ούτε και ασήμι.


[1] Ο Μάνφρεντ Βέμπερ είναι ο επικεφαλής του ΕΛΚ/ΕΡΡ.


Ματίλντα (Σταματίνα) Γεωργελέ

Είναι τριτοετής φοιτήτρια Διεθνών και Ευρωπακών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την παρούσα στιγμή βρίσκεται στο Παρίσι, όπου έχει επιλεγεί να φοιτήσει μέσω Εράσμους στο Πανεπιστήμιο Paris 1 Panthéon Sorbonne στο τμήμα του Διεθνούς Δικαίου. Tην περίοδο Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου, βρισκόταν στις Βρυξέλλες οπου πραγματοποίησε πρακτική άσκηση στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην ΕΕ με αντικείμενο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Έχει συμμετάσχει σε πληθώρα σεμιναρίων και συνεδρίων Προσομοίωσης Ηνωμένων Εθνών όπως το HARVARD WORLD MUN στη Μαδρίτη, το FWWMUN (στη Νεα Υόρκη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ), καθώς και στο European Youth Debate υπό την αιγίδα του Πανεπιστήμιου Βοcconi στο Μιλάνο. Κατά την περσινή χρονία συμμετείχε ως βουλευτής στο 22 ΠΚΝ.Ομιλεί 4 γλώσσες, Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά σε επίπεδο μητρικής και Κινέζικα σε επίπεδο Lower. Είναι λάτρης της ιστιοπλοϊας καθώς και του χειμερινού σκι.

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Στράτος Διονυσίου-Τάκης Μουσαφίρης: Tο δίδυμο των πλατινένιων επιτυχιών

Της Ελευθερίας Κωνστάντιου, «Σίγουρα θα υπάρχει ο Στράτος, δεν υπάρχει αμφιβολία, αλλά και σίγουρα θα λείπει σε όλους». Με αυτές τις λέξεις αποχαιρέτησε ο Τάκης...

Τοξικές σχέσεις: Γιατί εθελοτυφλούμε;

Της Μαρίας Ζωγοπούλου, Πόσες φορές έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να υπομένει καταστάσεις στις οποίες θα έπρεπε να δοθεί τέλος προ καιρού; Πόσες φορές έχετε...

Δανία: Η «πρωτοπόρος» των αντιμεταναστευτικών πολιτικών στην Ευρώπη

Της Άννας-Μαρίας Μακρή, Οι ευρωπαϊκές πολιτικές στη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος, των εισροών προσφύγων αλλά και μεταναστών από τις πληττόμενες χώρες σίγουρα έχουν αποδειχθεί κατώτερες...

Η πανδημία που μας έφερε κοντά με την πολιτική

Του Δημήτρη Τόλια Έχει ήδη περάσει ένας χρόνος και τρείς μήνες από την πρώτη φορά που ανέφερα σε άρθρο την λέξη «κορωνοϊός». Η πανδημία συνεχίζει...