11.5 C
Athens
Παρασκευή, 5 Μαρτίου, 2021
Αρχική Ευρώπη Ελληνική Εξωτερική Πολιτική Ελληνοτουρκικά: Η ισορροπία των εξοπλισμών είναι αναγκαία

Ελληνοτουρκικά: Η ισορροπία των εξοπλισμών είναι αναγκαία


Του Σπύρου Αλέφαντου,

Τον τελευταίο καιρό είμαστε μάρτυρες μιας δίχως προηγούμενο κούρσας εξοπλισμών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η δεύτερη προσπαθεί να επιβληθεί ως περιφερειακή υπερδύναμη, ενώ η πρώτη προσπαθεί «να μαζέψει τα αμάζευτα», ώστε να είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να εξασφαλίσει μια καλύτερη θέση στην διεθνή σκακιέρα, η οποία θα μπορούσε να της δώσει την δυνατότητα να ασκεί εξωτερική πολιτική και να διαπραγματεύεται από μια πιο ισχυρή θέση. Παρόλο που η οικονομία της βυθίζεται με αργό αλλά σταθερό ρυθμό, η Τουρκία αναβαθμίζει μέρα με την μέρα την πολεμική της βιομηχανία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (Stockholm International Peace Research Institute – SIPRI), η Τουρκία αναδεικνύεται σε έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πολεμικού υλικού παγκοσμίως, καθώς παράγει εκσυγχρονισμένους πυραύλους, τορπίλες και αμφίβια άρματα μάχης, τα οποία έντονα επιδεικνύουν.

Η Ελλάδα, από την άλλη, έχει μείνει πίσω. Στα χρόνια της κρίσης -όπως παραμέλησε την παιδεία και την υγεία- έτσι, έχει παραμελήσει και τα ζητήματα της εθνικής της άμυνας (όπως την απόκτηση στρατιωτικών εξοπλισμών τελευταίας τεχνολογίας ή την στρατιωτική εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού). Από τον προηγούμενο χρόνο, όμως, έχει ανακοινωθεί ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα που ξεπερνάει τα 2 δισ. ευρώ, με την απόκτηση 18 γαλλικών αεροσκαφών Rafale (6 καινούργια, 12 μεταχειρισμένα), ενώ ξανά στην συζήτηση μπαίνουν και η αγορά των φρεγατών Belharra από την Γαλλική Naval Group. Από το πρόγραμμα δε λείπει και ο εκσυγχρονισμός των ήδη υπαρχόντων οπλικών συστημάτων, ενώ, παράλληλα, η χώρα θα δανειστεί από το Ισραήλ drones Heron με προοπτική αγοράς τους. Επίσης, η Ελλάδα εκδήλωσε με τον πλέον επίσημο τρόπο το ενδιαφέρον της για την αγορά 6 μεταχειρισμένων αμερικάνικων F-35 μέσα στο 2021. Συνολικά ενδιαφέρεται για την απόκτηση 18-24 αεροσκαφών F-35 ύψους 5 δισ. ευρώ, ενώ η ολοκλήρωση του εν λόγω προγράμματος αναμένεται το 2027.

Το κόστος είναι μεγάλο και θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν δεν παραμελούσε την πολεμική της βιομηχανία. Είναι, όμως, ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Αν μεγαλώσει περαιτέρω η διαφορά ισχύος μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, δεν θα υπάρχει κάτι που να εμποδίζει τον τούρκο πρόεδρο Ερντογάν να μπει στο Αιγαίο και να το χωρίσει στη μέση, να παρέμβει στα νησιά που ζητάει να αποστρατιωτικοποιηθούν ή να προχωρήσει περαιτέρω στα εδάφη της Κύπρου. Η, κατά κάποιον τρόπο, στρατιωτική ισορροπία που επικρατεί στο Αιγαίο είναι αυτή που ελέγχει και αποτρέπει την κλιμάκωση της κατάστασης στην παρούσα φάση. Η Ελλάδα ακόμα και οικονομικά αποδυναμωμένη, έπειτα από 10 χρόνια οικονομικής κρίσης, είναι σε θέση να αναμετρηθεί με την Τουρκία. Δεν γνωρίζω την κατάληξη αυτής της αναμέτρησης. Εντούτοις, εκτιμάται ότι το κόστος μιας πολεμικής σύγκρουσης με την Ελλάδα θα είναι μεγαλύτερο από τα οφέλη που θα μπορούσε να εισπράξει η Τουρκία από αυτήν.

Όλα τα παραπάνω είναι μία απάντηση στους ειρηνιστές του διαδικτύου. Σε εκείνους που λένε «λεφτά για αεροσκάφη και φρεγάτες υπάρχουν, αλλά για την υποστήριξη και απόκτηση ΜΕΘ όχι». Σε έναν ιδεατό κόσμο θα συμφωνούσα. Προσωπικά είμαι φανατικά αντιμιλιταριστής. Όντως, τι θα γινόταν αν τα τεράστια ποσά που δαπανώνται για άμυνα πηγαίναν στα σχολεία ή στα πανεπιστήμια και στα νοσοκομεία; Είμαι σίγουρος πως η κοινωνία θα ήταν πολύ καλύτερη (και πιο ειδικά το βιοτικό επίπεδο του μέσου πολίτη). Ωστόσο, ας σκεφτούμε τι θα γινόταν αν όντως σήμερα μηδενίζαμε τις δαπάνες για άμυνα «και το ρισκάραμε», όπως το διατύπωσε ο Γιάννης Μπαλάφας, βουλευτής της Β’ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής. Μια προσπάθεια περιγραφής αυτού του ενδεχομένου έγινε παραπάνω στο άρθρο. Δεν θα μπορούσε να στεριώσει ένα υγειές εκπαιδευτικό και υγειονομικό σύστημα στη χώρα.

Σε μας έλαχε να έχουμε γείτονα μια άκρως επιθετική Τουρκία, όπως και σε μας έλαχε να βρισκόμαστε στο σταυροδρόμι της Ανατολής με την Δύση. Δυστυχώς, δεν έχουμε για γείτονα την Νορβηγία ή την Ελβετία. Και αφού οι ισχυροί «σύμμαχοι» δεν μας προστατεύουν, θα πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, σύμφωνα με την αρχή της αυτοβοήθειας. Έτσι, με αυτά τα δεδομένα και με αυτούς τους γείτονες, αν θες ειρήνη θα πρέπει να είσαι έτοιμος για πόλεμο. Η Ελλάδα πρέπει να ρίξει δουλειά και κεφάλαιο στην αμυντική της βιομηχανία με την κινητοποίηση της ΕΛΒΟ, τα ναυπηγεία Σύρου και ούτω καθεξής. Χρειάζεται πλέον να παράγει τα δικά της σύγχρονα όπλα και όχι να στηρίζεται στις εισαγωγές τους από τρίτες χώρες. Μόνο έτσι θα διατηρηθεί η ισορροπία απέναντι σε μια επεκτατική και επιθετική Τουρκία.


ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

  • Turkey’s domestically-produced ZAHA marine assault vehicle passes critical test, Yeni Şafak, διαθέσιμο εδώ
  • Πότε θα πάρουμε τα 18 Rafale – Tο χρονοδιάγραμμα παράδοσής τους – Στα €2,32 δισ. το κόστος, Protothema, διαθέσιμο εδώ
  • Η Τουρκία στο «τιμόνι» του ΝΑΤΟ – Οι φιλοδοξίες και τα νέα μέτωπα Ερντογάν, ΣΚΑΪ, διαθέσιμο εδώ


TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Fe-Memorance: Άννα Αχμάτοβα

Της Καλλιόπης Τσιπλαντώνη, Η Άννα Αντρέγιεβνα Γκόρενκο ή αλλιώς Άννα Αχμάτοβα γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1889 στο Μπολσόι Φοντάν, κοντά στην Οδησσό. Ήταν Ρωσίδα ποιήτρια,...

Οι γυναικοκτονίες στην Αργεντινή και το κίνημα ‘‘Ni Una Menos’’

Του Νικόλαου Τσελέντη, Ένα χρόνιο και συνάμα ακανθώδες ζήτημα του διεθνούς στερεώματος είναι η καταπάτηση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο άκουσμα της φράσης «καταπάτηση ανθρωπίνων...

Συνθήκη για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων: Η νομική καινοτομία τίθεται σε ισχύ

Της Κωνσταντίνας Οικονόμου, Η πρώτη Συνθήκη για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων αποτελεί πλέον οργανικό κομμάτι του συστήματος του διεθνούς δικαίου. Το θριαμβευτικό κείμενο απέκτησε...

Power Coups of the 21st Century: The Case of Myanmar

By Katya Mavrelli, In the eyes of the world, Myanmar had come a long way with regards to building some solid democratic foundation for the...
Σπύρος Αλέφαντος
Γεννημένος το 1999, φοιτά στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Οικονομικά και Διεθνείς Σχέσεις με στόχο τη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Παράλληλα εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Αγαπάει την Hip Hop, την πυγμαχία, τα ταξίδια, την πολιτική ενώ αγαπημένη του ταινία είναι το Godfather Ι.