28.4 C
Athens
Τετάρτη, 16 Ιουνίου, 2021
Αρχική Πολιτική Γνώμη Το δίλημμα του Campus Police

Το δίλημμα του Campus Police


Του Σπύρου Αλέφαντου,

Το σχέδιο φύλαξης των πανεπιστημίων παρουσίασε στους Πρυτάνεις των Πανεπιστημίων, πριν λίγα εικοσιτετράωρα, η Υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης. 

Με βάση δημοσίευμα της «Καθημερινής», το σχέδιο θα κινείται στους ακόλουθους άξονες:

-Τη σύσταση ειδικής  Ομάδας Προστασίας Πανεπιστημιακού Ιδρύματος (ΟΠΠΙ), 

-Τη σύσταση δομών και τη διεύρυνση των μέτρων ασφαλείας στον χώρο του Πανεπιστημίου, συμπεριλαμβανομένης της ελεγχόμενης εισόδου στα ΑΕΙ,

-Την ενίσχυση διατάξεων του πειθαρχικού και του Ποινικού Δικαίου. 

Η ειδική ομάδα θα αποτελείται από 1000 άοπλους φύλακες, οι οποίοι, όπως όλα δείχνουν, θα λογοδοτούν στην Ελληνική Αστυνομία, όπως προβλέπεται από πρότυπα φρούρησης του Cambridge από την Scotland Yard.

Και εδώ γεννιέται ένα δίλημμα.

Και όχι, το δίλημμα δεν είναι αν τα Πανεπιστήμια χρειάζονται φύλαξη ή όχι. Όποιος πιστεύει ότι δεν χρειάζεται φύλαξη ένα Πανεπιστήμιο, και πόσο μάλλον ένα ελληνικό Πανεπιστήμιο, όπου τίθεται άμεσα και θέμα ασφάλειας των φοιτητών και των καθηγητών και θέμα λειτουργίας των σχολών, λόγω της βίας και της ανομίας, είναι ανόητος. Το «οι φοιτητές να αναλάβουν τη φρούρηση των πανεπιστημίων» και «το φοιτητικό κίνημα θα προστατέψει τους φοιτητές» όχι μόνο είναι εκτός πραγματικότητας, αλλά αντίθετα είναι μια άποψη επικίνδυνη. Το δίλημμα, λοιπόν, είναι αν η campus police πρέπει να διοικείται και να λογοδοτεί στο εκάστοτε ίδρυμα ή στην ίδια την αστυνομία.

Πηγή εικόνας: alfavita.gr

Εκ πρώτης όψεως, η απάντηση φαινόταν απλή. Προφανώς και οι φύλακες των ιδρυμάτων θα έπρεπε να λειτουργούν υπό την Πρυτανεία, στη βάση του αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων. Έτσι, η ομάδα θα ενσωματωνόταν ομαλά στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Θα ήταν πιο λειτουργική και η επικοινωνία με την διοίκηση θα ήταν άμεση, αφού θα τους χώριζαν μόλις μερικοί όροφοι. Οι φοιτητές θα δεχόντουσαν ένα τέτοιο σώμα σαν μέρος του Πανεπιστημίου και έτσι, όπως σε όλο τον κόσμο, έτσι και στην Ελλάδα, τα Πανεπιστήμια θα είχαν security.

Από την άλλη, όπως έχει αποδειχθεί, οι συνθήκες παρουσιάζουν ιδιαίτερες δυσκολίες για να αρκεστούμε στην Πρυτανεία των ελληνικών Πανεπιστημίων, ώστε να υπερασπιστούμε τον πανεπιστημιακό χώρο. Παρ’ όλα αυτά η Πρυτανεία έχει μεγάλη ευθύνη για τη σημερινή εικόνα των ιδρυμάτων. Έχει ευθύνη για το καθεστώς ανομίας και τα περιστατικά βίας. Και πριν και ύστερα από την κατάργηση του ασύλου είχε την δυνατότητα να καλέσει η ίδια την αστυνομία σε οποιοδήποτε περιστατικό. Δεν το έκανε. Και αν αυτό δεν ήταν δυνατό, θα έπρεπε ο Πρύτανης, π.χ. της ΑΣΟΕΕ (τυχαίο το παράδειγμα), να βρίσκεται κάθε μέρα στα κανάλια να καταγγέλλει τα περιστατικά και να πιέζει για αλλαγές. Ούτε αυτό το έγινε. Μερίδιο ευθύνης φέρει και εκείνη, που αποδείχθηκε ανεπαρκείς και δεν προστάτεψε τους φοιτητές, καθηγητές και κτήρια. Έτσι, λοιπόν, τίθεται θέμα σωστής λειτουργίας του σώματος φύλαξης υπό μια διοίκηση αναξιόπιστη σε θέματα ασφάλειας. Ίσως, είναι μονόδρομος η campus police να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της ΕΛ.ΑΣ, ώστε να είναι πιο ικανή να διαχειριστεί αυτές τις καταστάσεις. 

Πηγή εικόνας: in.gr

Το σίγουρο είναι ότι βρισκόμαστε σε μία χώρα που στα Πανεπιστήμια υπάρχει ανομία, αναρχικές ομάδες και έντονη βία με πολιτική συνιστώσα, η οποία χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Όσοι δεν το βλέπουν φορούν σκληρές ιδεολογικές παρωπίδες. Βλέπουν χούντες και φαντάσματα του παρελθόντος, νιώθουν ότι απειλούνται από το κράτος. Η απειλή, όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι το κράτος. Το κράτος σήμερα δεν απειλεί την ελεύθερη διακίνηση ιδεών στους χώρους που είναι αφιερωμένοι στις επιστήμες. Οι γνωστές ομάδες είναι αυτές που την απειλούν. Το ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος, στον οποίο οι φοιτητές δεν μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα. 

Η απόφαση για την φύλαξη των Πανεπιστημίων είναι σωστή. Και πολύ άργησε. Το αν είναι σωστό ή όχι η ομάδα να υπάγεται στην αστυνομία θα το δείξει ο χρόνος. Το στοίχημα είναι η πολιτεία να μην υποκύψει στις έντονες αντιδράσεις των μειονοτήτων, που είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν, και παράλληλα, η ομάδα φύλαξης να ενσωματωθεί ομαλά στην κοινότητα.


 

TA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Οι περίοδοι της Αρχαίας Ιστορίας (Μέρος Α΄): Η ιστορία της αρχαίας Ελλάδας

Του Κωνσταντίνου Πίχλιαβα, Στα δύο τελευταία μου άρθρα, έκρινα σκόπιμο να αναφερθώ στην περιοδολόγηση με την οποία οι ιστορικοί «τεμαχίζουμε» την ιστορία της Αρχαιότητας σε...

Το φαινόμενο «Γιάννης Σαρακατσάνης» στο Ελληνικό YouTube

Της Μαρίας Τάκη,  Μπορείτε να σκεφτείτε πώς τα μπισκότα με ταχίνι συνδέονται άμεσα με τις ψεύτικες αξίες των (κατά βάση) δυτικών κοινωνιών; Ή γιατί το...

Λίβανος: Μία κοινωνία σε αδιέξοδο χωρίς οικονομική ανάπτυξη

Της Χριστίνας Πάτερου, Ο Λίβανος είναι κράτος της Δυτικής Ασίας και ανήκει στα μικρότερα σε έκταση κράτη του κόσμου. Αριθμεί περί τους 7.000.000 κατοίκους σύμφωνα...

Going back to normal life

By Marilena Kagkaraki, It has been a year and a half since the World Health Organization declared the COVID-19 a pandemic and the whole world...
Σπύρος Αλέφαντος
Γεννημένος το 1999, φοιτά στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Οικονομικά και Διεθνείς Σχέσεις με στόχο τη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Παράλληλα εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Αγαπάει την Hip Hop, την πυγμαχία, τα ταξίδια, την πολιτική ενώ αγαπημένη του ταινία είναι το Godfather Ι.