Της Ιωάννας Χατζηαντωνίου,

Αναβολή των προεδρικών εκλογών πρότεινε μέσω μιας δημοσίευσης στο πολυαγαπημένο του μέσο κοινωνικής δικτύωσης, Twitter, ο Αμερικανός Πρόεδρος, Donald Trump. Φυσικά, αυτή δεν άργησε να γίνει το πρώτο θέμα συζήτησης τόσο στα αμερικανικά και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης όσο και στους κύκλους των ακαδημαϊκών πολιτικών επιστημόνων, οι οποίοι έσπευσαν να κατακρίνουν τον νυν Αμερικανό Πρόεδρο και την προσπάθειά του να παρακάμψει τα θεσμικά και νομοθετικά πλαίσια προς όφελός του.

Το συγκεκριμένο tweet αποτέλεσε το αποκορύφωμα μιας σειράς δημοσιεύσεων, αλλά και της γενικότερης αρνητικής στάσης του Trump απέναντι στον θεσμό της ψήφου δι’ αλληλογραφίας. Εύκολα, βέβαια, αντιλαμβάνεται κανείς πως η συγκεκριμένη αιτιολόγηση δεν είναι παρά μια βιτρίνα, μια δικαιολογία, πίσω από την οποία ο Πρόεδρος Trump κρύβει την αποτυχημένη του πορεία…

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις και την αμερικανική ειδησεογραφία, καταλαβαίνει κανείς πως ο 45ος Πρόεδρος των Η.Π.Α. έχει να αντιμετωπίσει έναν εξοργισμένο και «επαναστατημένο» αμερικανικό λαό, ένα Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πλήρως απογοητευμένο και σε αρκετές περιπτώσεις αναρωτώμενο για το πού οδεύει αλλά και, εν γένει, μια χώρα η οποία αποδεκατίζεται ραγδαία από τον κορωνοϊό -ή τον, κατά Trump, «κινεζικό ιό». Μέσα σε όλη αυτή την πίεση και την υποβαθμισμένη θέση, στην οποία έχει βρεθεί ο πλανητάρχης, προσπαθεί διαρκώς να βρίσκει νέους τρόπους αποπροσανατολισμού του κοινού από τα ουσιώδη ζητήματα, αλλά και να δημιουργεί δικά του σενάρια τόσο στους τομείς της ιατρικής και φαρμακευτικής περίθαλψης όσο και της πολιτικής.

Στο πιο πρόσφατο σενάριο του, λοιπόν, προτείνει την καθυστέρηση των αμερικανικών προεδρικών εκλογών, με την αιτιολόγηση της πιθανής νοθείας και, κατά συνέπεια, ενός λανθασμένου και άδικου αποτελέσματος, που θα προκύψει από την ψήφο δι’ αλληλογραφίας. Βέβαια, η άποψη του Ρεπουμπλικανού Προέδρου για τον θεσμό της ταχυδρομικής ψήφου είναι γνωστή από καιρό, καθώς δεν χάνει ευκαιρία να κατακρίνει και να προσπαθεί να σαμποτάρει τον συγκεκριμένο θεσμό, συνεπώς σαμποτάροντας και το δικαίωμα της ψήφου των Αμερικανών πολιτών. Μάλιστα, φέρνει ως επιχείρημα και την διείσδυση ξένων κρατών στον προεδρικό εκλογικό αγώνα, η οποία θα διευκολυνθεί από την ψήφο δι’ αλληλογραφίας, κατά την άποψή του, φέροντας «αναμνήσεις» από τις εκλογές του 2016 και το σκάνδαλο με τη Ρωσία.

Αναφερόμενος και στο ζήτημα της εξασφάλισης μιας ασφαλούς διαδικασίας ψηφοφορίας, τοποθετεί τον εαυτό του σε ένα ειρωνικό σχήμα˙ ένας ηγέτης κράτους, ο οποίος -κατά κοινή ομολογία- έχει διαχειριστεί με τον πιο λανθασμένο και κατακριτέο τρόπο την κρίση δημόσιας υγείας στη χώρα του, ζητά την καθυστέρηση των εκλογών, προκειμένου να πραγματοποιηθούν στα «πλαίσια ασφάλειας» και εξασφάλισης της νομιμότητας των εκλογών. Εδώ τίθεται και το λογικότατο ερώτημα: «Μήπως ο Πρόεδρος Trump θα έπρεπε να αφοσιωθεί στην επίλυση του κολοσσιαίου προβλήματος που αποτελεί η πανδημία του κορωνοϊού για τις Η.Π.Α. αντί της παράκαμψης των θεσμικών και συνταγματικών κανονισμών;».

Αυτό αποτελεί ένα δεύτερο σκέλος του «φιάσκου» που αποτέλεσε η δήλωση Trump, το γεγονός, δηλαδή, ότι η πρότασή του έρχεται σε αντίθεση με τους συνταγματικούς νόμους. Πέραν του ότι η ημερομηνία των προεδρικών εκλογών αποτελεί απότοκο νομοθεσίας, η αλλαγή αυτής της ημερομηνίας έγκειται στην εξουσία του Κογκρέσο, με την ψήφιση ενός νέου νομοθετήματος. Αυτό συνεπάγεται την αδυναμία του Αμερικανού Προέδρου να προωθήσει περαιτέρω την πρότασή του, καθώς θεωρείται δεδομένο πως μια Δημοκρατική Βουλή των Αντιπροσώπων δεν πρόκειται να προωθήσει ένα τέτοιου είδους νομοσχέδιο προς ψήφιση στη Ρεπουμπλικανική Γερουσία. Με το ένα τμήμα, λοιπόν, του Κογκρέσο να διάκειται αρνητικά επί της πρότασης του Trump, το ζήτημα μπορεί να θεωρείται λήξαν.

Αυτό, όμως, που ακόμα δεν έχει λήξει είναι η αλαζονική και απαθής συμπεριφορά του Προέδρου σε ζητήματα μείζονος σημασίας. Γενικά, μέσα στο 2020, έχει αναδείξει μια στάση άγνοιας και αδιαφορίας απέναντι στη διάκριση και τον έλεγχο των εξουσιών. Ειδικά με τη χτεσινή του δήλωση στο Twitter, φαίνεται για ακόμα μια φορά να θέλει να ξεπεράσει τον νόμο, τον μόνο «θεσμό» που υπερτερεί της εξουσίας του. Προσπαθεί, με άλλα λόγια, να παρακάμψει ή να αλλάξει τη νομοθεσία, φέρνοντας τις καταστάσεις στα μέτρα του, ενισχύοντας την εξουσία του έναντι των λοιπών τμημάτων του αμερικανικού θεσμικού πλαισίου.

Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, ότι πολλάκις από όταν ξέσπασε η πανδημία του κορωνοϊού έχει αναφερθεί λανθασμένα σε υπερεκτεταμένες εξουσίες στο πρόσωπο του ως Πρόεδρος των Η.Π.Α., αλλά έχει προσπαθήσει να απαρνηθεί κιόλας τον έλεγχο της εξουσίας του από σώματα όπως αυτό των Γενικών Επιθεωρητών (General Inspector).

Ο Πρόεδρος Trump έχει συναντήσει μπροστά του ένα «τείχος» συσσωρευμένων προβλημάτων, τα οποία έχει δημιουργήσει ο ίδιος κατά κόρον. Η μέθοδος επίλυσής τους, ωστόσο, δεν ακολουθεί τον ορθολογισμό, τη λύση βήμα βήμα των ζητημάτων, πάντα με τις συμβουλές των ειδικών και των κανόνων. Αντίθετα, προσπαθεί να παρακάμψει το τείχος, να μην παραδεχτεί τα σφάλματά του και να αφήσει ίσως εν τέλει την ηγεσία της χώρας σε κάποιον ικανότερο! Το χειρότερο, ωστόσο, έγκειται στην τάση του να παραπληροφορεί τον κόσμο, ενισχύοντας τη θέση του και αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους παράγοντες που στηρίζουν την Αμερικανική Δημοκρατία για χρόνια.

Η αξία, όμως, όλων αυτών των παρατηρήσεων δεν είναι άμεση, αλλά θα φανεί, όταν έρθει η ώρα οι Αμερικανοί να πάρουν μία καίρια απόφαση: να διατηρήσουν τον Trump στην ηγεσία της αμερικανικής υπερδύναμης ή να επιλέξουν την αλλαγή της κατάστασης με τον υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος, Joe Biden.


ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ


Ιωάννα Χατζηαντωνίου, Αρχισυντάκτρια Παρατηρητηρίου Αμερικανικών Εκλογών

Γεννημένη στη συμπρωτεύουσα Θεσσαλονίκη το 1999, μετακόμισε στην πρωτεύουσα για σπουδές στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά. Όνειρο της είναι να αλλάξει κάτι μικρό στον κόσμο δίνοντας το παρόν όπου και όπως μπορεί. Κυνηγάει τα ταξίδια γιατί πιστεύει πως πρέπει να δεις τον κόσμο και μάλιστα με πολλά διαφορετικά μάτια. Λατρεύει την ποίηση, τα βιβλία και έχει πίστη στη δύναμη των λέξεων σε όποια γλώσσα και αν είναι αυτές, εξ ου και η εκμάθηση ξένων γλωσσών ως χόμπι.