Του Μάριου Ζαφείρη,

Το 1965 ψηφίσθηκε από το Αμερικανικό Κογκρέσο το γνωστό Medicare το οποίο παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους ηλικιωμένους Αμερικανούς. Από το 1990 όμως και κυρίως τα τελευταία 5 χρόνια υπάρχει η πρόταση για το λεγόμενο Medicare For All, η επέκταση δηλαδή του Medicare σε όλο τον αμερικανικό πληθυσμό ανεξαρτήτως ηλικίας και εισοδήματος, παρέχοντας δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ως δικαίωμα σε όλους. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από το πρόσφατο παρελθόν…

Kατά τη διάρκεια των εσωκομματικών εκλογών του Δημοκρατικού Κόμματος το 2015-2016, ο άγνωστος τότε στο ευρύ κοινό Bernie Sanders, Γερουσιαστής από το Vermont, έμελλε να εξελιχθεί ως ο βασικός αντίπαλος της Hillary Clinton κυρίως μέσω της ρητορικής του περί πολιτικής επανάστασης και ανατροπής του «διεφθαρμένου», όπως το ονομάτιζε, πολιτικού συστήματος. Από όλες τις «αντιδραστικές», όπως χαρακτηριζόταν τότε, προτάσεις του ξεχώρισε η εκ θεμελίων ριζική αλλαγή του συστήματος υγείας των ΗΠΑ μέσω του Medicare For All, τονίζοντας ότι «Δεν είναι δυνατόν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής να είναι το μόνο ανεπτυγμένο κράτος του κόσμου που δεν παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ως δικαίωμα σε όλους τους πολίτες του». Κατά πόσο είναι, όμως, δυνατό να γίνει κάτι τέτοιο;

Αρχικά, είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς το πόσο θα κοστίσει κάτι τέτοιο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το κόστος μπορεί να ανέλθει σε 32 τρισεκατομμύρια δολάρια, αρκετές φορές δηλαδή όσο ολόκληρος ο αμερικανικός προϋπολογισμός. Βασικό επιχείρημα του Sanders αλλά και άλλων είναι ότι το κόστος θα καλυφθεί από την αύξηση φόρων στους πλούσιους Αμερικανούς, κάτι όμως που αμφισβητείται από οικονομολόγους για το κατά πόσο αυτό θα είναι αρκετό ώστε να μην αυξηθούν οι φόροι στη μεσαία τάξη. Ο ίδιος ο Sanders μέχρι και σήμερα δεν έχει απαντήσει για το πού θα βρεθούν τα χρήματα χωρίς να επιβαρυνθούν οι φτωχότεροι Αμερικανοί. Η μη ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό το κομβικό ερώτημα θεωρείται και ο βασικότερος λόγος για την ήττα της Elizabeth Warren, η οποία φάνηκε να κερδίζει έδαφος ανάμεσα στους υπόλοιπους υποψηφίους μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2019 όταν οι επιθέσεις εναντίον της σχετικά με τη μη ύπαρξη σχεδίου κάλυψης του κόστους του προγράμματος εντάθηκαν σε βαθμό που την έβλαψαν ανεπανόρθωτα.

Επιπλέον, δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός πως ο ίδιος ο Sanders δεν προτείνει απλά τη δωρεάν περίθαλψη όλων των Αμερικανών αλλά και την πλήρη κατάργηση της ιδιωτικής ασφάλισης. Πόσες πιθανότητες έχει, όμως, κάτι τέτοιο να καταφέρει να περάσει το Ρεπουμπλικανικό «τείχος» της γερουσίας αλλά ακόμα και μερίδα μετριοπαθών Δημοκρατικών της Βουλής; Η απάντηση είναι μάλλον «μηδενικές», καθώς ήδη ο αρχηγός της πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία Mitch McConnell έχει δηλώσει πως εάν οι Ρεπουμπλικανοί παραμείνουν στην πλειοψηφία το Medicare For All αλλά και παρόμοια «προοδευτικά» νομοσχέδια θα θεωρούνται «νεκρά κατά την άφιξη» και δε θα διεξαχθεί καμία συζήτηση, πόσο μάλλον ψηφοφορία.

Επιπροσθέτως, ακόμη και εάν το νομοσχέδιο κατάφερνε να περάσει το «ναρκοπέδιο» του Κογκρέσου θεωρείται βέβαιο ότι θα δεχόταν ανελέητο πόλεμο στα δικαστήρια και με διατάξεις, όπως την απαγόρευση της ιδιωτικής ασφάλισης, τίθενται σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο κάτι τέτοιο είναι δημοκρατικό. Αλλά ακόμα και χωρίς μια τέτοια διάταξη, το τωρινό δικαστικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών είναι κατά πολύ συντηρητικότερο, καθώς οι Ρεπουμπλικανοί και ο Πρόεδρος Trump έχουν διορίσει αρκετούς δικαστές σε ομοσπονδιακά δικαστήρια καθώς και σε ισχυρά εφετεία. Ακόμη, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και στο Ανώτατο Δικαστήριο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κατέχει την πλειοψηφία 5-4, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη τη μακροπρόθεσμη επιβίωση του νομού.

Είναι, λοιπόν, φανερό πως το Medicare For All έχει ελάχιστες ή μηδενικές πιθανότητες να αντέξει την πίεση του πολιτικού συστήματος καθώς και την άρνηση των Αμερικανών να δεχτούν μια τόσο μεγάλη αλλαγή σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Βέβαια, δε θα πρέπει να υποτιμούμε ένα τέτοιο σενάριο, καθώς η συνεχής αύξηση των τιμών των φαρμάκων αλλά και του κόστους της ιατροφαρμακευτικής ασφάλισης έχει οδηγήσει πολλούς Αμερικανούς στα ψυχολογικά και κυρίως οικονομικά όριά τους και πολλοί υποστηρίζουν πως η μέρα που ο λαός θα ζητήσει άμεση και ριζική αλλαγή δεν είναι μακριά…


ΠΗΓΕΣ


Μάριος Ζαφείρης

Είναι 19 ετών και κατάγεται από την Κόρινθο. Σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (Ρέθυμνο) και στα ενδιαφέροντά του είναι η ενασχόληση με τις διεθνείς σχέσεις. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια, διαλέξεις και ακαδημαϊκά συνέδρια, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μέλος της ομάδας συντακτών του Παρατηρητηρίου Αμερικανικών Εκλογών, του OffLine Post.