Της Δέσποινας Παρασκευοπούλου,

Ποτέ δεν πιστεύουμε πως το κακό συμβαίνει, μέχρι να μας χτυπήσει την πόρτα ή μέχρι να εκτεθούμε, έστω οπτικά, σ’ αυτό. Είχα ακούσει αρκετές φορές ότι υπάρχει το λεγόμενο sex trafficking, όπου οι άνθρωποι γίνονται σκλάβοι του σεξ χωρίς τη θέληση τους. Δεν μπορούσα να διανοηθώ πως τον 21ο αιώνα, στον αιώνα της τεχνολογικής και επιστημονικής εξέλιξης με τα σπουδαία επιτεύγματα, υπάρχουν υποδουλωμένοι άνθρωποι, ανίκανοι να αντιδράσουν.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση και το Πρωτόκολλο του Παλέρμο, με την έννοια trafficking εννοείται η «στρατολόγηση, μεταφορά, μεταβίβαση, απόκρυψη ή παραλαβή προσώπων με τη χρήση ή την απειλή χρήσης βίας, ή άλλης μορφής εξαναγκασμού. Την απαγωγή, την εξαπάτηση, το δόλο, την κατάχρηση ισχύος ή της θέσης «τρωτότητας», τη δοσοληψία πληρωμών ή πλεονεκτημάτων για την εξασφάλιση της σύμφωνης γνώμης προσώπου που έχει τον έλεγχο πάνω σε άλλο πρόσωπο, με σκοπό την εκμετάλλευση».

Υπάρχουν 27 εκατομμύρια άνθρωποι που στον 21ο αιώνα είναι θύματα της σύγχρονης εργασιακής και σεξουαλικής δουλείας, παρά τη θέλησή τους. Το εμπόριο λευκής σαρκός είναι ένα οργανωμένο έγκλημα που εκμηδενίζει την υγεία, την ασφάλεια, την ελευθερία και γενικότερα τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς είναι πλέον το ταχύτερα αναπτυσσόμενο έγκλημα παγκοσμίως.

Η Ελλάδα είναι η κύρια είσοδος για τα διακινούμενα θύματα εμπορίας, με σκοπό αυτά να εισέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εδώ υπάρχει ένα οργανωμένο κύκλωμα, το οποίο έναντι αδρής αμοιβής εξασφαλίζει την παραμονή των θυμάτων στη χώρα μας. Οι έμποροι ψάχνουν τα θύματα κυρίως από φτωχές χώρες, από καταυλισμούς και από σημεία του πλανήτη όπου οι γονείς πουλάνε τα παιδιά τους, μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν στην καθημερινή επιβίωση τους. Ή πάλι, πολλές φορές πλησιάζουν τα θύματα και τα δελεάζουν με ψεύτικες υποσχέσεις. Όταν έρθουν εδώ τους αφαιρούν χαρτιά, ταυτότητες, διαβατήρια, χρήματα και τους απομονώνουν σε ένα χώρο που επιτηρείται από μαστροπούς. Η βία στην οποία υπόκεινται είναι απίστευτη, τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Σταδιακά σπάει κάθε ίχνος αυτοσεβασμού που πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος.

Δυστυχώς, τα περισσότερα θύματα δεν αντιδρούν, εφόσον τα έχουν πείσει πως δεν αξίζουν τίποτε άλλο πέρα απ’ το να βιάζονται σωματικά και ψυχικά για το υπόλοιπο της ζωής τους. Η διάσωσή τους φαντάζει αδιανόητη, καθώς φοβούνται να ομολογήσουν ή δε νιώθουν καν πως είναι θύματα μετά από κάποιο καιρό. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η αυτοκτονία, ως η μόνη λύτρωσή τους.

Η εμπορία ανθρώπων είναι ένα απόλυτα υπαρκτό και καθημερινό φαινόμενο που πολλές φορές συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας και κάνουμε πως δεν το βλέπουμε. Αδιαφορούμε, φοβόμαστε, το θεωρούμε φυσιολογικό! Η πραγματικότητα είναι, όμως, ότι δεν εκδίδονται όλες οι κοπέλες που βλέπουμε σε δρόμους και οίκους ανοχής με τη θέλησή τους.

Θα μπορούσες να βρίσκεσαι στη θέση κάθε κακοποιημένου ατόμου. Θα μπορούσα να είμαι εγώ, η κόρη σου, η αδερφή σου, η φίλη σου. Είχαμε την τύχη να γεννηθούμε σε ευνοϊκά περιβάλλοντα, όπου η ελευθερία μας είναι δεδομένη κι αυτονόητη. Έχεις νιώσει ποτέ να σε ξυπνάνε βάναυσα και άγρια ενώ κοιμάσαι, σ’ ένα βρώμικο και σκοτεινό δωμάτιο; Σου υποσχέθηκαν ποτέ καλύτερη ζωή και τελικά βρέθηκες να ζεις κάθε μέρα μες τη δική σου κόλαση; Μία κόλαση απ’ την οποία δεν μπορείς να ξεφύγεις, γιατί πολύ απλά σε κάνανε να πιστεύεις πως γι’ αυτό γεννήθηκες. Αυτός είναι ο σκοπός σου.

Το μόνο που χρειάζεται για να θριαμβεύσει το κακό, είναι να μην κάνουν τίποτα οι καλοί άνθρωποι – Έντμουντ Μπερκ

Αφιερωμένο στη Ζωή που κατάφερε να ξεφύγει και ζει πλέον τη «ζωή» που της αξίζει…


Δέσποινα Παρασκευοπούλου

Γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση. Έχει ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό της στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τις Δημόσιες Πολιτικές, συμμετέχοντας παράλληλα σε πολλά συνέδρια και ημερίδες. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, ενώ στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται ενεργά με τον εθελοντισμό γιατί πιστεύει ότι όσο περισσότερο δίνουμε τόσο περισσότερο έχουμε, όσο περισσότερο αγαπάμε τόσο περισσότερο μας αγαπούν.